تبلیغات
منتظــــــــــــریار

منتظــــــــــــریار

اللــــهم عجـــل لولیـــک الفــــرج

جامعه و روابط افراد در جامعه پس از ظهور چگونه خواهد بود؟

http://karamad.info/wp-content/uploads/2011/04/imam_mahdi_as_by_islamicwallpers.jpg
از آن جا كه این سؤال دارای دو بخش بود، ما نیز ابتدا به یك بخش و سپس به بخش دیگر آن می‌پردازیم.
الف. وضعیت جامعه، (تمدن و حكومت) در زمان امام زمان (عج):
می‌توان گفت برخی از دست‌آوردهای حكومت جهانی حضرت در زمان آن حضرت عبارتند از: 1. علم و معرفت؛ 2. ارتباطات؛ 3. امنیت و آرامش كامل؛ 4. رفاه و گشایش اقتصادی؛ 5. شكوفایی عمران و آبادانی؛ 6. كمالات انسانی.
اكنون به طور اجمال به شرح و بسط این موارد می‌پردازیم:
ادامه متن در ادامه مطلب...

1. دانش در عصر حضرت مهدی: در حدیثی از امام باقر ـ علیه السّلام ـ چنین آمده است: «در زمان آن حضرت، حكمت و دانش داده می‌شود، تا جایی كه زن در خانة خود به وسیلة كتاب خدا و سنت رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ به قضاوت و داوری می‌نشیند».[1] یعنی سطح آگاهی و علم مردم، حتی زنان بسیار بالا می‌رود.
آری در عصر امام مهدی (عج)، علم و دانش، بسیار گسترش می‌یابد، به گونه‌ای كه بیماران لاعلاج درمان می‌شوند، عمرها طولانی می‌گردد، انسانها به سایر سیارات مسافرت می‌كند و سطح پژوهش‌ها و فن آوری و تكنولوژی بالا می‌رود.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: «علم و دانش بیست و هفت حرف است، تمام آن چه را كه پیامبران الهی آورده‌اند، دو حرف بیشتر نبوده است و مردم تاكنون جز آن دو حرف را نشناخته‌اند، امّا هنگامی كه قائم بیاید 25 حرف دیگر را آشكار می‌سازد.»[2]
2. ارتباطات: ‌در عصر حضرت ولیّ عصر ـ علیه السّلام ـ برای كلیه انسانها این توانایی وجود دارد كه با هر نقطه جهان در مدت زمان كوتاهی، ارتباط برقرار ساخته، مسافت‌های طولانی را در زمان كوتاهی، طی كنند.
از امام صادق ـ علیه السّلام ـ نقل شده موضوع را به نحو بارزی كامل می‌كند؛ آن جا كه فرمود:
«مؤمن در زمان قائم ـ علیه السّلام ـ در حالی كه در مشرق است، برادر خود را در مغرب می‌بیند؛ هم چنین كسی كه در غرب است برادرش را در شرق می‌بیند!».[3]
بنابراین امكان ارتباط با حضرت و دیدن ایشان هم بسیار سهل و آسان است. «در هنگام ظهور آن حضرت، تنها یك چشم او را نمی‌بینند، بلكه در آن واحد، همگان همزمان آن حضرت را خواهند دید».
در حدیثی می‌فرماید: «هنگامی كه قائم ما قیام كند، خداوند آن چنان گوش و چشم شیعیان ما را تقویت می‌كند كه میان آنها و قائم (رهبر) نامه‌رسان نخواهد بود؛ با آنها سخن می‌گوید و سخنش را می‌شنود، و او را می‌بینند در حالی كه او در مكان
خویش است (و آنها در نقاط دیگر جهان).[4]
بنابراین عصر آن امام عصر اتحاد و یكپارچگی و عصر ارتباطات است.
3. امنیت جهان هستی در سایة تمدن و حكومت حضرت مهدی (عج):
امنیت در جامعه و عالم هستی، باعث آرامش و سعادت جوامع بشری می‌شود و به مجرد از بین رفتن آن، حیات انسانی مورد تعرض و خطر جدی قرار می‌گیرد.
عواملی كه باعث سلب امنیت جهان می‌شود عبارتند از: 1. رویارویی ایدئولوژی‌ها و مكاتب؛ 2. بحران‌های اقتصادی؛ 3. زیاده‌طلبی‌ها و خودخواهی‌ها.
الف. در زمان امام عصر (عج)، این موارد بكلی از بین می‌رود. در تفسیر آیة «لیظهرهُ علی الدّین كلِّهِ و لو كَرِهَ المشركون»؛[5] امام باقر ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید: «این امر تحقق نمی‌یابد تا آن كه هیچ كس در زمین باقی نمی‌ماند مگر آن كه به حقانیت دین محمد اقرار می‌كند.»[6]
بر فرض هم كه افراد متعصبی بر دین یهود و نصارا پافشاری كنند، این افراد پراكنده بوده و تسلیم دولت حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ بوده و جزیه می‌پردازند.
ب. راجع به اقتصاد در عصر حضرت نیز، از امام باقر ـ علیه السّلام ـ روایت است كه: آن چنان میان مردم تساوی برقرار می‌كند (و عدالت را رعایت می‌كند) تا جایی كه نیازمند به زكات را نخواهی یافت».[7]
ج. در مورد از بین رفتن زیاده‌ طلبی‌ها و خودخواهی‌ها نیز احادیث زیادی موجود است كه بیانگر ترقی و تكامل افراد جامعه و كامل شدن عقول آنها، از بین رفتن حرص و زیاده‌خواهی آنان است.
از امام باقر ـ علیه السّلام ـ روایت شده است كه: «هنگامی كه قائم ما قیام كند، دستش را بر سر بندگان می‌گذارد و عقول آنها را با آن كامل و افكار شان را پرورش داده تكمیل می‌كند.»[8]
و به این گونه در پرتو ارشاد و هدایت مهدی ـ علیه السّلام ـ و عنایت او مغزها در مسیر كمال به حركت در می‌آیند؛ و اندیشه‌ها شكوفا می‌گردند، و تمام كوته بینی‌ها و تنگ نظری‌ها و افكار پست و كوتاه كه سرچشمة بسیاری از تضادها و تزاحم‌ها و برخوردهای خشونت آمیز اجتماعی است، برطرف می‌شود.
مردمی بلند نظر، با افكاری باز، و سینه‌هایی گشاده، و همتی والا، و بینش وسیع، پرورش می‌یابند كه بسیاری از مشكلات اجتماعی را در روح خود حل می‌كنند و جهانی از صلح و صفا می‌سازند.
4. گشایش اقتصادی در سایة تمدن امام مهدی ـ علیه السّلام ـ
نخستین نشانة اقتصاد صحیح در سایة تمدن آن حضرت، از میان رفتن نظام طبقاتی به طور كلی می‌باشد، بنابراین همه مردم در ثروت مساوی خواهند بود.
نشانة دوم عبارت است از رفاه اقتصادی، پس هر انسانی می‌تواند از آن چه بخواهد بهره‌مند شود.
سومین نشانه، عدم نیازمندی به اموال است. و در نهایت، نبودن هیچ نوعی از ستیزه‌جویی برای به دست آوردن چیزی است.
در حدیثی چنین می‌خوانیم: «حكومت او شرق وغرب جهان را فراخواهد گرفت؛ و گنجینه‌های زمین برای او ظاهر می‌گردد و در سرتاسر جهان جای ویرانی باقی نخواهد ماند مگر این كه آن را آباد خواهد ساخت!»[9]
و در حدیث دیگری از امام صادق ـ علیه السّلام ـ می‌خوانیم:
«هنگامی كه حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ قیام كند،... در این هنگام زمین گنج‌های خود را آشكار می‌سازد، و بركات خود را ظاهر می‌سازد، و كسی موردی را برای انفاق و صدقه و كمك مالی نمی‌یابد، زیرا همة مؤمنان بی‌نیاز و غنی خواهند شد.»[10]
قبلا نیز از امام باقر ـ علیه السّلام ـ حدیثی را نقل كردیم كه می‌فرمود: «آن چنان میان مردم مساوات و برابری برقرار می‌كند، تا جایی كه هیچ كس را محتاج زكات، در میان مردم نمی‌یابی».
5. شكوفایی عمران و آبادانی: این عنوان از مطالب و عناوین گذشته، روشن می‌گردد زیرا در سایة علم گسترده،‌ امنیت و آرامش كامل و رفاه و گشایش اقتصادی، جامعه انسانی و اجتماعی آنها به عمران و آبادی شگرف می‌رسد، به گونه‌ای كه اكنون تصورش نیز، برای ما مشكل و سنگین است. ارتباط سریع و آسان، رفت و آمد به كرات دیگر به آسانی و همگانی، هیچ خرابی روی زمین نبوده مگر آن كه آباد می‌شود و... همه این‌ها نمونه‌ای از عمران و آبادی و خود موجب عمران بیشترند.
6. كمالات انسانی: باز، با توجه به آنچه كه گذشت، این عنوان نیز روشن می‌شود، چرا كه انسان، برای رسیدن به كمال، نیازمند یك سری امور از قبیل علم و آگاهی، رفاه و گشایش اقتصادی و امنیت و آرامش است. یعنی موارد فوق از مقتضیات رسیدن به كمال و رفع موانع آن است؛ و آن گاه كه مقتضی موجود و مانع مفقود بود جامعه بشری و نوع افراد به كمالات انسانی خود می‌رسند.
قسمت دوم سؤال: روابط افراد در جامعه امام زمان (عج)
پیداست در یك جامعه پیشرفته و مترقی، كه نه مشكل اقتصادی و نه مشكل امنیتی و نه مشكل تبعیض و بی‌عدالتی باشد؛ و از طرف دیگر، علم و آگاهی و كمالات انسانی به اوج خود در طول تاریخ بشریت برسد؛ به طوری كه هیچ گونه حرص و آزی در میان نباشد، افراد به یك قناعت نفس والایی رسیده باشند؛ و از طرف دیگر اختلاف عقیده و جنگ و ایدئولوژیك در بین نباشد (تا سبب درگیری و اختلاف مردم شود)؛ در این جامعه با این خصوصیات، همگی برادر و یاریگر همدیگر بوده و هر یك دیگری را بر خود مقدم می‌دارند.
در آن جامعه، برادری مردم و مؤمنین نسبت به هم، كاملاً رعایت می‌شود و اموری (مثل سود نگرفتن در معاملات، اجازه برداشت از اموال شخصی یكدیگر مثل دست در جیب دوست و برادر كردن و...) كه الآن به عنوان یك امور ایده‌آل و خیالی حساب می‌شود و به آنها به عنوان یك مستحبّ توصیه شده است، در آن عصر در حدّ واجب خواهد بود و كاملاً محقق می‌شود.
به طور خلاصه، یك بهشت مجسم دنیایی در آن عصر محقق شده و ایجاد می‌گردد. همان گونه كه در بهشت غم و غصّه و ناراحتی و كینه و حسادتی نیست، در آن زمان نیز، این امور نخواهند بود. چرا كه زمینة آنها وجود ندارد. هر كس، هر چه بخواهد و لازم داشته باشد، از امور مادی و معنوی، برایش موجود است؛ دیگر جای این امور پست نیست، به خصوص كه مردم با عنایت خدا و امام زمان به كمال رسیده‌اند وعقول آنان كامل گردیده است.
نسبت به افراد معدودی هم كه هنوز خود را به عامه مردم و جامعة اسلامی تطبیق نداده و خود را به كمالات نرسانده باشند، دستگاه قضایی و امنیتی به قدری قوی و سریع است، كه مهلت خطا و تعدی به آنان نمی‌دهد، و در خلوت‌ترین مكانها نیز، اگر مرتكب خلاف شوند (با توجه به پیشرفت علوم) فوری شناسایی شده و به سرعت مجازات می‌گردند، به طوری كه كسی از آنان جزئت خلاف و گناه نمی‌كند.
شما می‌توانید برای اطلاع بیشتر به منابع ذیل رجوع كنید:
1. عصر ظهور، علی كورانی.
2. چشم اندازی به حكومت حضرت مهدی، نجم الدین طیبی.
3. عصر زندگی، محمد حكیمی.
[1] . بحار الانوار، ج 52، ص 352، ح 106، موسسه الوفاء، بیروت.
[2] . بحار الانوار، ج 52، ص 336.
[3] . مجلسی، بحار الانوار، ج 52، ص 336.
[4] . بحار الانوار، ج 52، ص 336، ح 72.
[5] . توبه، 33.
[6] . مكارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 7، ص 373، دار الكتب الاسلامیه، تهران، 1371.
[7] . بحار الانوار، ج 52، ص 390، ب 27، سیره و اخلاق و عدد صحابه.
[8] . بحار الانوار، ج 52، ص 328.
[9] . حكومت جهانی حضرت مهدی (عج) ، آیت الله مكارم، ص 266، (از اسعاف الراغبین، باب دوم، ص 140 و 141).
[10] . همان، (از بحار، ج 13).

تاریخ ارسال : یکشنبه 5 مهر 1394 10:17 ق.ظ | نویسنده : منتظریـــار

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

تاریخ ارسال : یکشنبه 5 مهر 1394 01:49 ب.ظ
اشتباه می‌کنند بعضی‌ها
که اشتباه نمی‌کنند
باید راه افتاد،
مثل رودها که بعضی به دریا می‌رسند
بعضی هم به دریا نمی‌رسند.
رفتن، هیچ ربطی به رسیدن ندارد!


منتظریـــار

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر