موضوعات سایت 
مطالب (24)دانلود (16)تصاویر (1)نرم افزار (6)کتب (3)دل نوشته (1)اشعار (0)ائمه اطهار (6)تم موبایل (2)اس ام اس (1)متفرقه (27)
آموزه انتظار وتاثیر آن در کنترل اجتماعی-2
آموزه انتظار وتاثیر آن در کنترل اجتماعی
تصاویر مربوط به امام زمان(عج)-2
مجموعه اشعار در وصف امام زمان (عج)
اس ام اس نیمه شعبان , تبریک ولادت امام مهدی
ارتباط با امام زمان (عج)
زیارت امام زمان (عج) در روز جمعه
تصاویری مربوط به امام زمان (عج)
اس ام اس درباره امام زمان (عج)
آموزه انتظار وتاثیر آن در کنترل اجتماعی
تصاویر مربوط به امام زمان(عج)-2
مجموعه اشعار در وصف امام زمان (عج)
اس ام اس نیمه شعبان , تبریک ولادت امام مهدی
ارتباط با امام زمان (عج)
زیارت امام زمان (عج) در روز جمعه
تصاویری مربوط به امام زمان (عج)
اس ام اس درباره امام زمان (عج)
زندگی نامه امام زمان(عج)
اشعاری در وصف امام زمان(عج)
مجموعه اشعار در وصف امام زمان (عج)
شهادت
ائمه
حدیث عشق
مالک املاک و دل
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
بصیرت آخرالزمانی هاست˙·▪•● ترک استمنا،خودارضایی ●•▪·˙منتظران گل نرگساخبار روزنامه های صبحایثار شجاعتهرچی بخوای هستافزایش بازدیدشرف الشمسسید احمد الحسن ، جریان مدعی یمانیهمه پیوندهای روزانه
ارسال پیوند روزانه
سلام دوستان عزیز . من این وبلاگو برای نوشتن و جمع آوری هر چیزی که درباره حضرت مهدی (ع) وجود دارد درست کرده ام و امیدوارم که خوشتون بیاد و اگه خوشتون اومد این وبلاگو به دوستاتون هم معرفی کنید .
برای تعجیل در فرج آقا صلوات
طبقه بندی: متفرقه،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : شنبه 20 فروردین 1390 | نظرات ()
حضرت امام صادق (علیه السلام) و نشانه های ظهور
قسمت دوم
حمران که یکی از اصحاب امام صادق (علیه السلام) است از آن حضرت نقل می کند که فرمودند:
وذکر هؤلاء عنده وسوء حال الشّیعه عندهم فقال انّی سرت مع ابی جعفر (المنصور) وهو فی موکبه وهو علی فرس و بین یدیه خیل ومن خلفه خیل وانا علی حمار الی جانبه فقال لی یا با عبدالله قد کان ینبغی لک ان تفرح بما اعطانا الله من القوّه وفتح لنا من العزّه ولا تخبر النّاس انّک احقّ بهذا الامر منّا و اهل بیتک فتغرینا بک و بهم قال فقلت و من رفع هذا الیک عنّی فقد کذب فقال اتحلف علی ما تقول قال فقلت انّ النّاس سحره یعنی یحبّون ان یفسدوا قلبک علیّ فلا تمکّنهم من سمعک فانّا الیک احوج منک الینا فقال لی تذکر یوم سألتک «هل لنا ملک» فقلت «نعم طویل عریض شدید فلا تزالون فی مهله من امرکم وفسحه من دنیاکم حتّی تصیبوا منّا دماً حراماً فی شهر حرام فی بلد حرام؟» فعرفت انه قد حفظ الحدیث فقلت لعلّ الله عزّوجلّ ان یکفیک فانّی لم اخصّک بهذا انّما هو حدیث رویته ثمّ لعلّ غیرک من اهل بیتک ان یتولّی ذلک فسکت عنّی فلمّا رجعت الی منزلی اتانی بعض موالینا فقال جعلت فداک والله لقد رأیتک فی موکب ابی جعفر وانت علی حمار وهو علی فرس وقد اشرف علیک یکلّمک کانّک تحته فقلت بینی و بین نفسی هذا حجّه الله علی الخلق و صاحب هذا الامر الّذی یقتدی به وهذا الاخر یعمل بالجور و یتقل اولاد الانبیاء و یسفک الدّماء فی الارض بما لایحبّالله وهو فی موکبه و انت علی حمار فدخلنی من ذلک شکّ حتّی خفت علی دینی و نفسی قال فقلت رو رأیت من کان حولی و بین یدیّ و من خلفی و عن یمینی و عن شمالی من الملائکه لا حتقرته واحتقرت ما هو فیه فقال الان سکن قلبی ثمّ قال ال یمتی هولاء یملکون؟ اومتی الرّاحه منهم؟ فقلت الیس تعلم انّ لکلّ شیء مدّه قال بلی فقلت هل ینفعک علمک انّ هذا الامر اذا جاء کان اسرع من طرفه العین انّک لوتعلم ما لهم عندالله عزّوجلّ و کیف هی کنت لهم اشدّ بعضاًولو جهدت وجهت اهل الارض ان یدخلهم فی اشدّماهم فیه من الا ثم لم یقدروا فلا یستفزّنّک الشّیطان فانّ العزّه لله ولرسوله وللمؤمنین ولکنّ المنافقین لایعلمون الا تعلم انّ من انتظر أمرنا وصبر علی ما یری من الاذی والخوف هو غداً فی زمرتنا فاذا رأیت الحقّ قدمات وذهب اهله ورأیت الجور قد شمل ابلاد ورأیت القرآن قد خلق واحدث فیه ما لیس فیه ووجّه علی الاهواء و رأیت الدّین قد انکفأ کما ینکفی الاناء ورأیت اهل الباطل قد استعلوا علی اهل الحقّ ورأیت الشّرَ ظاهراً لاینهی عنه و یعدّر اصحابه ورأیت الفسق قد ظهر واکتفی الرّجال بالرّجال والنّساء بالنّساء ورأیت المؤمن صامتاًلایقبل قوله ورأیت الفاسق یکذب ولا یردّ علیه کذبه و فریته ورأیت الصّغیر یستحقر بالکبیر ورأیت الأرحام قد تقطّعت ورأیت من یمتدح بالفسق یضحک منه ولا یردّ علیه قوله ورأیت الغلام یعطی ما تعطی المرده ورأیت النّساء یتزوّجن النّساء ورأیت الثّناء قد کثر ورأیت الرّجل ینفق المال فی غیر طاعه الله فلا ینهی ولا یؤخذ علی یدیه ورأیت النّاظر یتعوّذ بالله ممّا یری المؤمن فیه من الاجتهاد ورأیت الجار یوذی جاره ولیس له مانع ورأیت الکافر فرحاً لما یری فی المؤمن مرحاً لما یری فی الارض من الفساد ورأیت الخمور تشرب علانیه و یجتمع علیها من لایخاف الله عزوجل ورأیت الامر بالمعروف ذلیلاً ورأیت الفاسق فیما لایحب الله قویّا محموداً ورأیت اصحاب الآیات یحقّرون و یحتقر من یحبّهم ورأیت سبیل الخیر منقطعاً وسیبل الشّرّ مسلوکاً ورأیت بیت الله قد عطّل و یومر بترکه ورأیت الرّجل یقول ما لایفعله ورأیت الرّجال یتسمنون للرّجال والنّساء للنّساء ورأیت الرّجل معیشته من دبره و معیشه المرأه من فرجها ورأیت النّساء یتّخذن المجالس کما یتّخذها الرّجال ورأیت التأنیث فی ولد العبّاس قد ظهر واظهروا الخضاب وامتشطوا کما تمتشط المرأه لزوجها واعطوا الرّجال الاموال علی فروجهم وتنوفس فی الرّجل وتغایر علیه الرّجال و کان صاحب المال اعزّ من المؤمن و کان الرّبا ظاهراً لایعیّر و کان الزّنا تمتدح به النّساء ورأیت المأه تصانع زوجها علی نکاح الرّجال ورأیت اکثر النّاس و خیر بیت من یساعد النّساأ علی فسقهنّ ورأیت المؤمن محزوناً ذلیلاً محتقراً ورأیت البدع والزّنا قد ظهرت ورأیت النّاس یعتدّون بشاهد الزّور ورأیت الحرام یحلّل ورأیت الحلال یحرم ورأیت الدّین بالرّای وعطّل الکتاب واحکامه ورأیت اللّیل لایستخفی به من الجرأه علی الله ورأیت المؤمن لایستطیع ان ینکر الا بقلبه ورأیت العظیم من المال ینفق فی سخط الله عزّوجلّ ورأیت الولاه یقرّبون اهل الکفر ویباعدون اهل الخیر ورأیت الولاه یرتشون فی الحکم ورأیت الولایه قباله لمن زاد ورأیت ذوات الارحام ینکحن و یکتفی بهنّ ورأیت الرّجل یقتل علی (التّهمه وعلی) الظنّه و یتغایر علی الرّجل الذّکر فیبذل له نفسه وماله ورأیت الرّجل بغیر علی اتیان النّساء ورأیت الرّجل یأکل من کسب امرأته من الفجور یعلم ذلک و یقیم علیه ورأیت المرأه تقهر زوجها و تعمل ما لایشتهی و تنفق علی زوجها ورأیت الرّجل یکری امراته و جاریته و یرضی بالدّنی من الطّعام والشّراب ورأیت الایمان بالله عزّوجلّ کثیره علی الزّور ورأیت القمار قد ظهر ورأیت الشّراب تباع ظاهراً لیس علیه مانع ورأیت النّساء ورأیت النّساء یبذلن انفسهنّ لأهل الکفر ورأیت المالهی قد شهرت یمرّبها لایمنعها احد ولایجتری احد علی منعها ورأیت الشّریف یستذله الّذی یخاف سلطانه ورأیت اقرب النّاس من الولاه من یمتدح بشتمنا اهل البیت ورأیت القرآن قد ثقل علّی النّاس استماعه وخفّ علی النّاس استماع الباطل ورأیت الجاریکرم الجار خوفاً من لسانه ورأیت الحدود قد عطّلت و عمل فیها بالاهواء ورأیت المساجد قد زخرفت ورأیت اصدق النّاس عند النّاس المفتری الکذب ورأیت الشّر قد ظهر ولاسّعی بالنّمیمه ورأیت البغی قد فشا ورأیت الغیبه تستملح و یبشّربها النّاس بعضهم بعضاً ورأیت طلب الحجّ والجهاد لغیرالله ورأیت السّلطان یذّل للکافر المؤمن ورأیت الخراب قد اذیل من العمران ورأیت الرّجل معیشته من بخس المکیال والمیزان ورأیت سفک الدّماء یستخّف بها ورأیت الرّجل یطلب الرّئاسه لعرض الدّنیا و یشهّر نفسه بخبث اللّسان لیتقّی و تسند الیه الامور ورأیت الصّلوه قد استخفّ بها ورأیت الرّجل عنده المال الکثیر لم یزکّه منذ ملکه ورأیت المیّت ینشر من قبره و یوذی و تباع اکفانه ورأیت الهرج قد کثر ورأیت الرّجل یمسی نشوان و یصبح سرکان لایهتمّبما یقول النّاس فیه ورأیت البهائم تنکح ورأیت البهائم تفرس بعضها بعضاً ورأیت الرّجل یخرج الی مصلاّه و یرجع ولیس علیه شیء من ثیابه ورأیت قلوب النّاس قد قست وجمدت اعینهم وثقل الذّکر علیهم ورأیت السّحت قد ظهر یتنافس فیه ورأیت المصلّی انّما یصلّی لیراه النّاس ورأیت الفقیه یتفقّه لغیر الدّین یطلب الدّنیا والرّئاسه ورأیت النّاس مع من غلب ورأیت طالب الحلال یذمّ و یعیّر و طالب احرام یمدح و یعظّم ورأیت الحرمین من یعمل فیهما یما لا یحبّ الله لا یمنعهم مانع ولا یحول بینهم و بین العمل القبیح احد ورأیت المعازف ظاهره فی الحرمین ورأیت الرّجل یتکلّم بشیء من الحقّ و یأمر بالمعروف وینی هن المنکر فیقوم الیه من ینصحه فی نفّسه فیقول هذا عنک موضوع ورأیت النّاس ینظر بعضهم الی بعض و یقتدون باهل الشّرورر ورأیت مسلک الخیر و طریقه خالیاً لایسلکه احد ورأیت المیّت یهزّبه فلا یفزع له احد ورأیت کلّ عام یحث فیه من البدعه والشّرّ اکثر ممّا کان ورأیت الخلق والمجالس لایتابعون الا الاغنیاء ورأیت المحتاج یعطی علی الضّحک به ویرحم لغیر وجه الله ورأیت الآیات فی السّماء لایفزع لها احد ورأیت النّاس یتسافدون کما تسافد البهائم لاینکر احد منکراً تخوّفاًمن النّاس رأیت الرّجل ینفق الکثیر فی غیر طاعه الله و یمنع الیسیر فی طاعه الله ورأیت العقوق قد ظهر واستخّف بالوالدین و کانا من اسوء النّاس حالاً عند الولد و یفرح بان یفتری علیهما ورأیت النّساء قد غلبن علی لملک و غلبن علی کلّ امر لایوتی الا ما لهنّ فیه هوی ورأیت ابن الرّجل یفتری علی ابیه و یدعو علی والدیه و یفرح بموتهما ورأیت الرّجل اذ مرّبه یوم ولم یکسب فیه الذّنب العظیم من فجور او بخس مکیال اومیزان او غشیان حرام اوشرب مسکر کئیباً حزیناً یحسب انّ ذل الیوم علیه وضیعه من عمره ورأیت السّلطان یحتکر الطّعام ورأیت اموال ذوی القربی تقسّم فی الزّور و یتقامربها و یشرب بها الخمور ورأیت الخمر یتداوی بها و توصف للمریض و یستشفی بها ورأیت النّاس قد ساتووا فی ترک الامر بالمعروف والنّهی عن المنکر و ترک التّدیّن به ورأیت ریاح المنافقین و اهل النّفاق دائمه و ریاح اهل الحقّ لاتحرّک ورأیت الاذان بالأجر والصّلاه بالأجر ورأیت المساجد محتشیه ممّن لایخاف الله مجتمعون فیها للغیبه واکل لحوم اله الحقّ و یتواصفون فیها شراب المسکر ورأیت السّکران یصلّی بالنّاس فهو لایعقل ولایشان بالسّکر واذا سکر اکرم واتقی و خیف و ترک لایعاقب و یعذّر بسکره ورأیت من اکل اموال الیتامی یحدّث بصلاحه ورأیت القضاه یقضون بخلاف ما امر الله ورأیت الولاه یأتمنون الخونه للطّمع ورأیت المیراث قد وضعته الولاه لاهل الفسوق والجراه علی الله یأخذون منهم و یخلوّنهم و ما یشتهون ورأیت المنابر یؤمر علیها بالتّقوی ولا یعمل القائل بما یأمر ورأیت الصّلاه قد استخفّ باوقاتها ورأیت الصّدقه بالشّفاعه لایرادبها وجه الله وتعطی لطلب النّاس ورأیت النّاس همّهم بطونهم و فروجهم لایبالون بما اکلوا و بما نکحوا ورأیت الدّنیا مقبله علیهم ورأیت اعلام الحقّ قد درست فکن علی حذر واطلب من الله عزّوجلّ النّجاه واعلم انّ النّاس فی سخط الله عزّوجلّ (و انّما یمهلهم لامر یرادبهم فکن مترقّباً واجتهد لیراک الله عزّوجلّ) فی خلاف ما هم علیه فان نزل بهم العذاب و کنت فیهم عجّلت الی رحمه الله و ان اخّرت ابتلوا و کنت قد خرجت ممّا هم فیه من الجراه علی الله عزّوجلّ واعلم انّ الله لایضیع اجر المحسنین و انّ رحمه الله قریب من المحسنین(1) .
در خدمت آن بزگوار سخن از موفقّیت بنیعبّاس (در امر دنیا) و گرفتاری شیعیان به میان آمد، آن حضرت فرمودند: روزی همراه منصور (خلیفة عبّاسی) بودم در حالی که او سوار بر اسب بود و از طرفین راست و چپ او لشکریان فراوانی در حرکت بودند و من در کنار وی سوار بر الاغی حرکت می کردم. منصور در عین حالی که به شوکت خود مغرور بود به من گفت: یا ابا عبدالله! سزاوار است که مشا از قدرت و عزّتی که خداوند به ما داده است خوشحال باشید و به مردم نگویید که شما اهل بیت احقّ و اولی هستید از ما در مورد خلافت، تا ما نسبت به شما و دوستانتان بدبین بشویم. من به منصور گفتم، آن کسی که این سخن از زبان من به شما گفته است دروغ می گوید. منصور به من گفت: آیا سوگند می خوری که این حرف را نزدهای؟ به او گفتم: مردم دوست می دارند که فساد کنند و قلب شما را از ما پر از کینه سازند؛ به آنها گوش مسپارید. نیاز ما به شما بیش از احتیاج شما به ما است.(2) پس منصور به من گفت: به خاطر دارید یک روز از شما سؤال کردم که آیا ما (بنیعبّاس) به حکومت می رسیم؟ شما گفتید آری، حکومتی بس طولانی و پیوسته؛ شما همواره در وسعت از نظر دنیا و حکومت بر آن هستید تا اینکه دست شما به ریختن خون ما آن هم در ماه حرام آلوده بشود؛ در آن هنگام خداوند خشم می گیرد و سلطنت شما را نابود می کند. متوجّه شدم حدیثی را که قبلاًبه او گفته بودم حفظ کرده است؛ لذا به او گفتم: شاید خداوند تو را از این بلا حفظ کند و من نگفتم که تو خون ما را می ریزی؛ شاید کسی از خویشانت این کار را بکند. پس ساکت شد. وقتی به منزلم برگشتم یکی از دوستان ما به دیدن من آمد و گفت: قربانت گردم، دیدم همراه منصور سوار بر الاغی هستید و او سوار بر اسب است و طوری با شما صحبت می کرد که گویی برتر از شماست. پیش خودم گفتم این آقا حجّت خداوند است و صاحب این امر و این دستگاه و حال آنکه منصور دشمن خداوند است و فرزندان انبیاء را می کشد و خون آنها را می ریزد و برخلاف راضی خداوند عمل می کند و سوار بر مرکب قدرت است و حال آن که شما سوار بر الاغی هستید. شکّی در دلم پیدا شد که چرا باید این طور باشد و ترسیدم که دینم از دستم برود. به آن دوست گفتم: اگر تو می دیدی که در طرف راست و چپ و جلوی رو و پشت سر من افواجی از ملائکه در حرکت هستند هر آینه سطوت و شوکت منصور در نظرت ناچیز می آمد. آن مرد شیعی به من (امام صادق (علیه السلام)) گفت: اکنون دلم آرام گرفت. آنگاه گفت: یا ابن رسول الله! این حکومت باطل تا کی در دنیا خواهد بود و کی ما از دست این جبّاران راحت می شویم؟ به او گفتم: آیا نمی دانی که برای هر دولتی مدّتی خواهد بود؟ گفت: چرا، می دانم. گفتم: آیا می دانی که این امر (حکومت ما) وقتی بخواهد بیاید زودتر از یک چشم به هم زدن خواهد آمد؟ به آن دوست گفتم: تو اگر آنچه را که خداوند بزرگ برای آنان مهیّا کرده است می دانستی (کنایه از عذابهایی که خداوند برای آنها مقرّر فرموده است) تعجّب نمی کردی. تو و همة مردم اگر بکوشید و تمام قدرتها را روی هم انباشته کنید نمی توانید مانند آن عذابی که خداوند برای آنها خلق فرموده است آماده کنید. مراقب باش شیطان تو را فریب ندهد، زیرا عزّت مخصوص خداوند و پیامبران و ایمان آورندگان است (مقصود از مؤمنان در این عبارت، ائمّة معصومین سلام الله علیه اجمعین هستند) که البتّه منافقان این حقیقت را درک نمی کنند. آیا نمی دانی کسی که منتظر امر ما باشد (حکومت ما) و در مقابل اذیّتها و ترسها صبر کند، فردا در عالم آخرت با ما خواهد بود؟
(در اینجا امام (علیه السلام) نشانه های ظهور را بیان می فرماید:)
هرگاه دیدی که حق و طرفداران آن از بین رفتند و دیدی که جهان پر از جور و ستم شد و دیدی که چیزهایی که در قرآن نیست به آن نسبت می دهند و چیزهایی به نام قرآن بیان می کنند که در آن نیست و بر طبق هوی و هوس خود توجیه می کنند و دیدی که دین موقعیّت خود را از دست داده و دچار انقلاب شدهاست و دیدی که طرفداران باطل بر پیروان حق برتری یافته اند و دیدی که شرّ ظاهر شده است و کسی را از آن نهی نمی کنند و مجریان شرّ را معذور می دارند و دیدی که فسق (فساد اخلاقی) در اجتماعات رواج یافته است و دیدی که مردها به مردها اکتفا می کنند (اشاره به عمل شنیع لواط) و زنها به زنها (اشاره به مساحقه) و دیدی که افراد با ایمان خاموش نسشته اند و اگر حرف بزنند سخن آنها را ردّ می کنندن و دیدی که دروغگو با شناختی که از او دارند در عین حال دروغش را ردّ نمی کنند و دیدی که افراد کوچک به بزرگترها احترام نمی گذارند و دیدی که مردم قطع رحم می کنند و با افرادی که به گناهان مبادرت می ورزند با خنده برخورد می شود و حرف بد آنان را به ایشان برنمی گردانند و دیدی که پسر بچّه ها مانند زنان خودفروشی می کنند و دیدی که عدّه ای از زنها با زنان ازدواج می کنند و دیدی که تعریف بیجا زیاد می شود و دیدی که مرد اموال خودش را در راه غیر مشروع به مصرف می رساند (قمار، شراب، ربا و...) و کسی او را نهی نمی کند و دیدی که مردم از مشاهدة کارهای اهل ایمان به خدا پناه می برند و دیدی همسایه، همسایة خود را اذیّت می کند و احدی او را بازنمی دارد (نگارنده سالهای سال این ابتلاء را داشتم) و دیدی که کفّار از رنجی که اهل ایمان به خاطر شیوع فساد در زمین می برند خوشحال هستند و دیدی که علناً شرب خمر می شود و افرادی که از خداوند نمی ترسند مجلس شراب را گرم می کنند و دیدی کسی که امر به معروف می کند (امر به کارهای خوب و مفید) در بین مردم ذلیل و طرفداران فساد اخلاق در جامعه برومند و محترم هستند و دیدی که صاحب آیات (یعنی طرفداران و خوانندگان آیات قرآن و هر کسی که آنها را دوست بدارد) کوچک شمرده می شوند و دیدی که راه خیر منقطع و مسدود و راه بدیها و شرّها باز و محلّ رفت و آمد مردم است و دیدی که زیارت خانة کعبه معطّل و متروک مانده است (به خاطر مشکلاتی که در این راه به وجود آمده است) و دیدی که افراد به آنچه می گویند عمل نمی کنند و دیدی که مردها و زنها دواها و اغذیه ای استعمال می کنند تا برای اعمال قبیحه فربه شوند و دیدی که مردها از راه خودفروشی (لواط) و زنها از راه زنا زندگی خود را تأمین می کنند(3) و دیدی که زنان برای خود مجلس و کنفرانس تشکیل می دهند ـ چنانکه مردها دارای مجالس و محافل سیاسی هستند ـ و در سیاست اجتماعی دخالت می کنند و دیدی که از فرزندان عبّاس افرادی خود را مانند زنان می آرایند و اموال خود ر در این راه صرف می کنند برای پیاده کردن برنامه های جنسی اعم از مرد یا زن، در این دوره از مان صاحب مال در میان مردم از صاحب ایمان عزیزتر است و آشکارا رباخواری می شود و کسی سرزنش نمی کند و دیدی که زنان به عمل بد زنا ستوده می شوند و دیدی که زنان به شوهران خود رشوه می دهند تا بتوانند با مردان دیگر رابطه داشته باشند و دیدی که اکثر مردم و بهترین خانه ها آن خانه است که زنان را در فسق و گناهانشان کمک کنند و دیدی که مؤمن در اجتماع خوار و ذلیل زندگی می کند و دیدی که بدعت و زنا شیوع یافته است و دیدی که مردم به وسیلة شهادت ناحق به یکدیگر تعدّی می کنند و دیدی که مردم فعل حرام را حلال و حلال را حرام می شمارند (تغییر احکام) و دیدی که مردم دین را با رأی خودشان تطبیق می دهند و قرآن و احکام آن معطّل مانده است و دیدی که برای انجام کارهای بد مردم انتظار شب را نمی کشند بلکه در روز انجام می دهند و دیدی که اهل ایمان در مقابل منکرات جز با قلبشان، توان انکار ندارند و دیدی که بخش عظیمی از مال صرف در غضب خدا می شود (مانند پولهای کلانی که خرج خرید اسلحه می شود و افراد مسلمان و غیرمسلمان را آتش می زنند و نابود می کنند) و دیدی که فرمانروایان به دشمنان خدا و کفّار تقرّب می یابند (مانند فرستادن هیأتهای به اصطلاح حسن نیّت، بستن قراردادهای مختلف، دیدارهای سیاسی از کشورهای غیرمسلمان) و دیدی که زمامداران از اهل خیر دوری می جویند و دیدی که فرمانروایان در حکم داده رشوه می گیرند و دیدی که به دست آوردن حکومت با پول انجام می شود و دیدی که با محارم خود ازدواج می کنند و به آنها اکتفا می کنند و دیدی که به مجرّد تهمت و سوءظن افراد را می کشند (بدون تحقیق و بررسی) و ناگهان هجوم می آورند و مال و جان او را تصاحب می کنند (ممکن است در راه طغیان شهوت باشد که زنان هرجایی همه چیز مردها را می برند یا به وسیله حکّام جور اموال مردم مصادره می شود و جانشان هم به مخاطره می افتد) یا اینکه در راه رسیدن به پسر بچّه ها برای کار زشت از مال و جان می گذرند و دیدی که مردها را به خاطر تماس و آمیزش با زنان سرزنش می کنند و دیدی که بعضی از مردها از درآمد زنان خود در ارتباط با بی بندوباری و فجور امرار معاش می کنند در حالی که می دانند زن آنها فاسد است و بی این وضع تن می دهند.
و دیدی که زنان بر مردان غالب می شوند و برخلاف رضای شوهر عمل می کنند و مردشان را از نظر زندگی اداره می کنند و دیدی که بعضی از مردها زنان و کنیزان خود را در اختیار اشخاص قرار می دهند و در مقابل به مختصری از خوراکیها و آشامیدنیها قناعت می ورزند و دیدی که ایمان به خداوند بزرگ (اظهار ایمان) با زور و جبر انجام می شود (یا از طرف اولیاء یا زمامداران) و دیدی که مردم علناً قمار می کنند و دیدی که علناً شراب خرید و فروش می شود و هیچ مانعی هم بر سر راه آن نیست و دیدی که زنان مسلمان خودشان را در اختیار کفّار قرار می دهند و دیدی که گناهان در اجتماع آشکار می شود و مردم آنها را می بینند و کسی هم منع نمی کند و جرأت بر منع آنها در مردم نیست و دیدی که افراد با شخصیّت ذلیل صاحبان قدرت می شوند و دیدی که نزدیکترین افراد به زمامداران آنهایی هستند که نسبت به ما اهل بیت بدگویی می کنند (یا به زبان و یا در عمل) و دیدی افرادی که نسبت به ما اظهار محبّت می کنند مورد احترام نیستند و حرف آنها را نمی پذیرند و دیدی که مردم در گفتار خلاف حق با هم رقابت می کنند و دید که شنیدن آیات کریمة قرآن برای مردم سنگین امّا شنیدن ساز و آواز آسان و شیرین است و دیدی که به خاطر زبان بد همسایه، همسایة دیگر او را اکرام می کند و دیدی که حدود الهی معطّل مانده است و مردم آنها را طبق هوای نفسشان پیاده می کنند و دیدی که مساجد زینت داده می شود (از نظر ساختمان و رنگآمیزی) و دیدی که راستگوترین مردم دروغگوترین افراد است (از نظر واقع) و دیدی که شرّ و سخنچین در میان مردم ظاهر گشته است و دیدی که ستمگری در میان مردم شیوع یافته است و دیدی که غیبت کردن را سخنی خوشمزه و دلچسب می دانند و یکدیگر را به غیبت کردن بشارت می دهند و دیدی حجّ خانة خدا و جهاد را برای غیر رضای خدا انجام می دهند و دیدی که پادشاهان به خاطر دلجویی از کفّار اهل ایمان را ذلیل می کنند و دیدی که خرابی بر عمران و آبادانی فزونی یافته است (اثر شوم جنگها) و دیدی که مردم روزی خود را با کمفروشی به دست می آورند و دیدی که خونریزی در جامعه سبک شمرده می شود و دیدی که مرد به خاطر رسیدن به ریاست دنیا بدزبانی می کند و خود را به بدزبانی مشهور می سازد تا مردم از او بترسند و دیدی که مردم نماز را سبک می شمارند (هر وقت که شد یا آخر وقت می خوانند) و دیدی کسی که دارای اموال فراوان است از اوّل زکات آن را نداده است و دیدی که نبش قبر می کنند و کفن مردگان را می فروشند و دیدی که هرج و مرج زیاد می شود (امنیّت از مردم گرفته می شود) و دیدی که مردم شبانه سر سفرة شراب می نیشنند و صبح مست برمی خیزند و به فکر مردم نیستند و دیدی که با حیوانات معاملة جنسی انجام می دهند (با آنها آمیزش می کنند) و دیدی که حیوانات بعضی، بعضی دیگر را می درند و دیدی که مردی برای نماز می رود و در برگشتن لباس ندارد (لباس او را می برند) و دیدی که قلبهای مردم سخت شده است و اشکشان جاری نمی شود (و یاد خدا بر آنها گران می آید) و دیدی که مردم در خوردن مال حرام با یکدیگر رقابت می کنند و دیدی که نمازگزار برای خوش آیند و خودنمایی به مردم نماز می خواند و دیدی که فقیه احکام دین را برای رسیدن به دنیا می آموزد (نه خدا) و دیدی که مردم طرفدار آن کسی هستند که قدرت در دست اوست و دیدی که طالب مال حلال را سرزنش و دوستدار حرام را تمجید و تکریم می کنند و دیدی در حرمین (مکّه و مدینه) کارهای خلاف انجام می دهند و کسی جلوی آنها را نمی گیرد و دیدن آلات لهو و لعب را در حرمین به طور آشکار (مانند ساز و آواز، قمار و انواع گناهان دیگر) و دیدی به کسانی که حقّ را می گویند و امر به معروف و نهی از منکر می کنند، به عنوان نصیحت گفته می شود این موضوع به شما مربوط نیست و بهتر است دست بردارید و دیدی که مردم با هماهنگی یکدیگر به مردم بد اقتدا می کنند (یا پیروی) و دیدی که راه خیر و سعادت خالی مانده است و کسی بدان راه نمی رود و دیدی که مردگان را به مسخره می گیرند و زندگی ابدی ندارند (از خدا) و دیدی که هر سال بدعتها و فتنه های تازه به وجود می آید که بدتر از سال قبل است و دیدی که در میان مردم و در محافل عمومی تنها نسبت به اغنیا احترام می شود و دیدی که در مقابل فقیر و کمک به او مردم می خندند و برای غیر خدا به او رحم می کنند و دیدی که مردم از آیات و نشانه های آسمانی وحشت و ترسی ندارند (مانند سرخی در آسمان و ستارة دنبالهدار در همین سال اخیر) و دیدی که مردم مانند بهائم سوار یکدیگر می شوند و کسی آنها را سرزنش نمی کند و دیدی که مردم در راه غیر رضای خداوند انفاق زیاد و در راه خدا انفاق کم می کنند و دیدی که فرزندان احترام پدر و مادر دارند (نزد فرزندانشان) و از افترا زدن به پدر و مادر خوشحال می شوند (پسران و دختران) و دیدی که زنها بر کشورها و بر تمام امور غلبه می یابند (نخستوزیر می شوند، پادشاه می شوند، وکیل مجلس می شوند) و کارهای بدون رضا و هوس زنان انجام نمی گیرد و دیدی که پسر به پدرش افترا می زند و به پدر و مادر نفرین می کند و انتظار مرگ آنها را می کشد و از این بابت خوشحال است (برای تقسیم ارث و غیره) و دیدی در هر روزی که بر مرد بگذرد و در آن روز مرتکب معصیتی مانند خوردن حرام و شرب مسکرات یا کم فروشی یا غشّ در معامله نشود، آن روز برای او روز سختی خواهد بود و دیدی که پادشاهان موادّ غذایی را در اختیار خود قرار می دهند و دیدی که خمس آل محمّد (سهم امام و سهم سادات) در راه باطل تقسیم می شود و با آن میخوارگی می کنند و دیدی که شراب را وسیلة درمان امراض قرار می دهند (بعضی از پزشکان گاه به بیماران خود توصیه می کنند که برای شفای پاره ای امراض از شراب استفاده کنند) و دیدی که همة مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر هماهنگی پیدا کرده اند و دیدی که پرچم نفاق و منافقان به اهتزاز درآمده است امّا از حق خبری نیست و دیدی که مؤذّن برای اذان و نمازگزار (نماز استیجاری) برای نماز خواندن مطالبة پول می کنند (یا نماز میّت و امثال آن) و دیدی که مساجد محلّ اجتماع، امّا بیشتر برنامه های غیبت و خوردن گوشت مردم است و در مساجد وصف شراب و شرابخوار را می کنند و دیدی که آدم مست برای مردم نماز می خواند (پیشنماز می شود) و هرگاه مشروب خورد مردم او را احترام می کنند و دیدی که اموال یتیم را می خورند ولی به صلاح و نیکی هم معروف هستند و دیدی که قضات برخلاف آنچه خداوند فرموده است قضاوت می کنند و دیدی که زمامداران به جهت طمع، خیانتکاران را امین خویش قرار می دهند و دیدی که حکّام اجتماع، میراث را به دست اهل فسق و فجور می دهند و آنها بر خدا جرأت پیدا می کنند و از این اموال می خورند و به هر نحو که بخواهند با آن عمل می کنند و دیدی که بر سر منبرها امر به تقوا می کنند امّا گوینده خود به آن عمل نمی کند و دیدی که مردم نماز را در وقت خودش نمی خوانند و آن را سبک می شمارند و دیدی که زکات و صدقات دیگر را به وساطت افراد می دهند امّا برای خدا نیست و قصد تقرّب به خداوند را ندارند و دیدی که همّ و هدف مردم پر کردن شکم و ارضای غرایز جنسی است و از هر راهی باشد مانعی ندارد و دیدی که دنیا رو به آنها آورده و دیدی که نشانه های حق و درستی کهنه شده است، ـ ای حمران! ـ پس برحذر باش و از پیشگاه خداوند بزرگ تقاضای رهایی کن و بدان که مردم گرفتار خشم خداوند هستند و به آنها مهلت داده شده در مقابل اوامری که به آنها شده است. پس، مواظب خویشتن باش و کوشش کن تا خداوند تو را برخلاف آنها ببیند و اگر در میان آنها باشی و عذاب خداوند نازل شود همانا به سوی رحمت واسعة الهی شتافته ای و اگر از آنها جدا شدی آنها گرفتار هستند و تو از جرأت بر خداوند در امان مانده ای. و بدان که خداوند پاداش نیکوکاران را می دهد و همانا رحمت خداوند نزدیک به نیکوکاران است.
ادامه دارد.
پی نوشتها :
1. بحارالانوار، ج 52 / ص 254 ـ 260.
2. این عبارت یا از باب تقیّه است یا جهت امتحان و آزمایش منصور؛ والا حجّت خداوند که تمام عالم هستی به امر خداوند متعال در دست اوست چگونه نیاز به دشمن خدا دارد؟
3. در انگلستان عمل شنیع لواط قانونی اعلام شده و مسألة همجنس بازی فوق العاده شایع است و نیز در بعضی از کشورهای اروپایی دیگر ـ مانند فرانسه ـ عمل لواط شایع است و خودفروشان خودشان را عرضه میدارند.
قسمت دوم
حمران که یکی از اصحاب امام صادق (علیه السلام) است از آن حضرت نقل می کند که فرمودند:
وذکر هؤلاء عنده وسوء حال الشّیعه عندهم فقال انّی سرت مع ابی جعفر (المنصور) وهو فی موکبه وهو علی فرس و بین یدیه خیل ومن خلفه خیل وانا علی حمار الی جانبه فقال لی یا با عبدالله قد کان ینبغی لک ان تفرح بما اعطانا الله من القوّه وفتح لنا من العزّه ولا تخبر النّاس انّک احقّ بهذا الامر منّا و اهل بیتک فتغرینا بک و بهم قال فقلت و من رفع هذا الیک عنّی فقد کذب فقال اتحلف علی ما تقول قال فقلت انّ النّاس سحره یعنی یحبّون ان یفسدوا قلبک علیّ فلا تمکّنهم من سمعک فانّا الیک احوج منک الینا فقال لی تذکر یوم سألتک «هل لنا ملک» فقلت «نعم طویل عریض شدید فلا تزالون فی مهله من امرکم وفسحه من دنیاکم حتّی تصیبوا منّا دماً حراماً فی شهر حرام فی بلد حرام؟» فعرفت انه قد حفظ الحدیث فقلت لعلّ الله عزّوجلّ ان یکفیک فانّی لم اخصّک بهذا انّما هو حدیث رویته ثمّ لعلّ غیرک من اهل بیتک ان یتولّی ذلک فسکت عنّی فلمّا رجعت الی منزلی اتانی بعض موالینا فقال جعلت فداک والله لقد رأیتک فی موکب ابی جعفر وانت علی حمار وهو علی فرس وقد اشرف علیک یکلّمک کانّک تحته فقلت بینی و بین نفسی هذا حجّه الله علی الخلق و صاحب هذا الامر الّذی یقتدی به وهذا الاخر یعمل بالجور و یتقل اولاد الانبیاء و یسفک الدّماء فی الارض بما لایحبّالله وهو فی موکبه و انت علی حمار فدخلنی من ذلک شکّ حتّی خفت علی دینی و نفسی قال فقلت رو رأیت من کان حولی و بین یدیّ و من خلفی و عن یمینی و عن شمالی من الملائکه لا حتقرته واحتقرت ما هو فیه فقال الان سکن قلبی ثمّ قال ال یمتی هولاء یملکون؟ اومتی الرّاحه منهم؟ فقلت الیس تعلم انّ لکلّ شیء مدّه قال بلی فقلت هل ینفعک علمک انّ هذا الامر اذا جاء کان اسرع من طرفه العین انّک لوتعلم ما لهم عندالله عزّوجلّ و کیف هی کنت لهم اشدّ بعضاًولو جهدت وجهت اهل الارض ان یدخلهم فی اشدّماهم فیه من الا ثم لم یقدروا فلا یستفزّنّک الشّیطان فانّ العزّه لله ولرسوله وللمؤمنین ولکنّ المنافقین لایعلمون الا تعلم انّ من انتظر أمرنا وصبر علی ما یری من الاذی والخوف هو غداً فی زمرتنا فاذا رأیت الحقّ قدمات وذهب اهله ورأیت الجور قد شمل ابلاد ورأیت القرآن قد خلق واحدث فیه ما لیس فیه ووجّه علی الاهواء و رأیت الدّین قد انکفأ کما ینکفی الاناء ورأیت اهل الباطل قد استعلوا علی اهل الحقّ ورأیت الشّرَ ظاهراً لاینهی عنه و یعدّر اصحابه ورأیت الفسق قد ظهر واکتفی الرّجال بالرّجال والنّساء بالنّساء ورأیت المؤمن صامتاًلایقبل قوله ورأیت الفاسق یکذب ولا یردّ علیه کذبه و فریته ورأیت الصّغیر یستحقر بالکبیر ورأیت الأرحام قد تقطّعت ورأیت من یمتدح بالفسق یضحک منه ولا یردّ علیه قوله ورأیت الغلام یعطی ما تعطی المرده ورأیت النّساء یتزوّجن النّساء ورأیت الثّناء قد کثر ورأیت الرّجل ینفق المال فی غیر طاعه الله فلا ینهی ولا یؤخذ علی یدیه ورأیت النّاظر یتعوّذ بالله ممّا یری المؤمن فیه من الاجتهاد ورأیت الجار یوذی جاره ولیس له مانع ورأیت الکافر فرحاً لما یری فی المؤمن مرحاً لما یری فی الارض من الفساد ورأیت الخمور تشرب علانیه و یجتمع علیها من لایخاف الله عزوجل ورأیت الامر بالمعروف ذلیلاً ورأیت الفاسق فیما لایحب الله قویّا محموداً ورأیت اصحاب الآیات یحقّرون و یحتقر من یحبّهم ورأیت سبیل الخیر منقطعاً وسیبل الشّرّ مسلوکاً ورأیت بیت الله قد عطّل و یومر بترکه ورأیت الرّجل یقول ما لایفعله ورأیت الرّجال یتسمنون للرّجال والنّساء للنّساء ورأیت الرّجل معیشته من دبره و معیشه المرأه من فرجها ورأیت النّساء یتّخذن المجالس کما یتّخذها الرّجال ورأیت التأنیث فی ولد العبّاس قد ظهر واظهروا الخضاب وامتشطوا کما تمتشط المرأه لزوجها واعطوا الرّجال الاموال علی فروجهم وتنوفس فی الرّجل وتغایر علیه الرّجال و کان صاحب المال اعزّ من المؤمن و کان الرّبا ظاهراً لایعیّر و کان الزّنا تمتدح به النّساء ورأیت المأه تصانع زوجها علی نکاح الرّجال ورأیت اکثر النّاس و خیر بیت من یساعد النّساأ علی فسقهنّ ورأیت المؤمن محزوناً ذلیلاً محتقراً ورأیت البدع والزّنا قد ظهرت ورأیت النّاس یعتدّون بشاهد الزّور ورأیت الحرام یحلّل ورأیت الحلال یحرم ورأیت الدّین بالرّای وعطّل الکتاب واحکامه ورأیت اللّیل لایستخفی به من الجرأه علی الله ورأیت المؤمن لایستطیع ان ینکر الا بقلبه ورأیت العظیم من المال ینفق فی سخط الله عزّوجلّ ورأیت الولاه یقرّبون اهل الکفر ویباعدون اهل الخیر ورأیت الولاه یرتشون فی الحکم ورأیت الولایه قباله لمن زاد ورأیت ذوات الارحام ینکحن و یکتفی بهنّ ورأیت الرّجل یقتل علی (التّهمه وعلی) الظنّه و یتغایر علی الرّجل الذّکر فیبذل له نفسه وماله ورأیت الرّجل بغیر علی اتیان النّساء ورأیت الرّجل یأکل من کسب امرأته من الفجور یعلم ذلک و یقیم علیه ورأیت المرأه تقهر زوجها و تعمل ما لایشتهی و تنفق علی زوجها ورأیت الرّجل یکری امراته و جاریته و یرضی بالدّنی من الطّعام والشّراب ورأیت الایمان بالله عزّوجلّ کثیره علی الزّور ورأیت القمار قد ظهر ورأیت الشّراب تباع ظاهراً لیس علیه مانع ورأیت النّساء ورأیت النّساء یبذلن انفسهنّ لأهل الکفر ورأیت المالهی قد شهرت یمرّبها لایمنعها احد ولایجتری احد علی منعها ورأیت الشّریف یستذله الّذی یخاف سلطانه ورأیت اقرب النّاس من الولاه من یمتدح بشتمنا اهل البیت ورأیت القرآن قد ثقل علّی النّاس استماعه وخفّ علی النّاس استماع الباطل ورأیت الجاریکرم الجار خوفاً من لسانه ورأیت الحدود قد عطّلت و عمل فیها بالاهواء ورأیت المساجد قد زخرفت ورأیت اصدق النّاس عند النّاس المفتری الکذب ورأیت الشّر قد ظهر ولاسّعی بالنّمیمه ورأیت البغی قد فشا ورأیت الغیبه تستملح و یبشّربها النّاس بعضهم بعضاً ورأیت طلب الحجّ والجهاد لغیرالله ورأیت السّلطان یذّل للکافر المؤمن ورأیت الخراب قد اذیل من العمران ورأیت الرّجل معیشته من بخس المکیال والمیزان ورأیت سفک الدّماء یستخّف بها ورأیت الرّجل یطلب الرّئاسه لعرض الدّنیا و یشهّر نفسه بخبث اللّسان لیتقّی و تسند الیه الامور ورأیت الصّلوه قد استخفّ بها ورأیت الرّجل عنده المال الکثیر لم یزکّه منذ ملکه ورأیت المیّت ینشر من قبره و یوذی و تباع اکفانه ورأیت الهرج قد کثر ورأیت الرّجل یمسی نشوان و یصبح سرکان لایهتمّبما یقول النّاس فیه ورأیت البهائم تنکح ورأیت البهائم تفرس بعضها بعضاً ورأیت الرّجل یخرج الی مصلاّه و یرجع ولیس علیه شیء من ثیابه ورأیت قلوب النّاس قد قست وجمدت اعینهم وثقل الذّکر علیهم ورأیت السّحت قد ظهر یتنافس فیه ورأیت المصلّی انّما یصلّی لیراه النّاس ورأیت الفقیه یتفقّه لغیر الدّین یطلب الدّنیا والرّئاسه ورأیت النّاس مع من غلب ورأیت طالب الحلال یذمّ و یعیّر و طالب احرام یمدح و یعظّم ورأیت الحرمین من یعمل فیهما یما لا یحبّ الله لا یمنعهم مانع ولا یحول بینهم و بین العمل القبیح احد ورأیت المعازف ظاهره فی الحرمین ورأیت الرّجل یتکلّم بشیء من الحقّ و یأمر بالمعروف وینی هن المنکر فیقوم الیه من ینصحه فی نفّسه فیقول هذا عنک موضوع ورأیت النّاس ینظر بعضهم الی بعض و یقتدون باهل الشّرورر ورأیت مسلک الخیر و طریقه خالیاً لایسلکه احد ورأیت المیّت یهزّبه فلا یفزع له احد ورأیت کلّ عام یحث فیه من البدعه والشّرّ اکثر ممّا کان ورأیت الخلق والمجالس لایتابعون الا الاغنیاء ورأیت المحتاج یعطی علی الضّحک به ویرحم لغیر وجه الله ورأیت الآیات فی السّماء لایفزع لها احد ورأیت النّاس یتسافدون کما تسافد البهائم لاینکر احد منکراً تخوّفاًمن النّاس رأیت الرّجل ینفق الکثیر فی غیر طاعه الله و یمنع الیسیر فی طاعه الله ورأیت العقوق قد ظهر واستخّف بالوالدین و کانا من اسوء النّاس حالاً عند الولد و یفرح بان یفتری علیهما ورأیت النّساء قد غلبن علی لملک و غلبن علی کلّ امر لایوتی الا ما لهنّ فیه هوی ورأیت ابن الرّجل یفتری علی ابیه و یدعو علی والدیه و یفرح بموتهما ورأیت الرّجل اذ مرّبه یوم ولم یکسب فیه الذّنب العظیم من فجور او بخس مکیال اومیزان او غشیان حرام اوشرب مسکر کئیباً حزیناً یحسب انّ ذل الیوم علیه وضیعه من عمره ورأیت السّلطان یحتکر الطّعام ورأیت اموال ذوی القربی تقسّم فی الزّور و یتقامربها و یشرب بها الخمور ورأیت الخمر یتداوی بها و توصف للمریض و یستشفی بها ورأیت النّاس قد ساتووا فی ترک الامر بالمعروف والنّهی عن المنکر و ترک التّدیّن به ورأیت ریاح المنافقین و اهل النّفاق دائمه و ریاح اهل الحقّ لاتحرّک ورأیت الاذان بالأجر والصّلاه بالأجر ورأیت المساجد محتشیه ممّن لایخاف الله مجتمعون فیها للغیبه واکل لحوم اله الحقّ و یتواصفون فیها شراب المسکر ورأیت السّکران یصلّی بالنّاس فهو لایعقل ولایشان بالسّکر واذا سکر اکرم واتقی و خیف و ترک لایعاقب و یعذّر بسکره ورأیت من اکل اموال الیتامی یحدّث بصلاحه ورأیت القضاه یقضون بخلاف ما امر الله ورأیت الولاه یأتمنون الخونه للطّمع ورأیت المیراث قد وضعته الولاه لاهل الفسوق والجراه علی الله یأخذون منهم و یخلوّنهم و ما یشتهون ورأیت المنابر یؤمر علیها بالتّقوی ولا یعمل القائل بما یأمر ورأیت الصّلاه قد استخفّ باوقاتها ورأیت الصّدقه بالشّفاعه لایرادبها وجه الله وتعطی لطلب النّاس ورأیت النّاس همّهم بطونهم و فروجهم لایبالون بما اکلوا و بما نکحوا ورأیت الدّنیا مقبله علیهم ورأیت اعلام الحقّ قد درست فکن علی حذر واطلب من الله عزّوجلّ النّجاه واعلم انّ النّاس فی سخط الله عزّوجلّ (و انّما یمهلهم لامر یرادبهم فکن مترقّباً واجتهد لیراک الله عزّوجلّ) فی خلاف ما هم علیه فان نزل بهم العذاب و کنت فیهم عجّلت الی رحمه الله و ان اخّرت ابتلوا و کنت قد خرجت ممّا هم فیه من الجراه علی الله عزّوجلّ واعلم انّ الله لایضیع اجر المحسنین و انّ رحمه الله قریب من المحسنین(1) .
در خدمت آن بزگوار سخن از موفقّیت بنیعبّاس (در امر دنیا) و گرفتاری شیعیان به میان آمد، آن حضرت فرمودند: روزی همراه منصور (خلیفة عبّاسی) بودم در حالی که او سوار بر اسب بود و از طرفین راست و چپ او لشکریان فراوانی در حرکت بودند و من در کنار وی سوار بر الاغی حرکت می کردم. منصور در عین حالی که به شوکت خود مغرور بود به من گفت: یا ابا عبدالله! سزاوار است که مشا از قدرت و عزّتی که خداوند به ما داده است خوشحال باشید و به مردم نگویید که شما اهل بیت احقّ و اولی هستید از ما در مورد خلافت، تا ما نسبت به شما و دوستانتان بدبین بشویم. من به منصور گفتم، آن کسی که این سخن از زبان من به شما گفته است دروغ می گوید. منصور به من گفت: آیا سوگند می خوری که این حرف را نزدهای؟ به او گفتم: مردم دوست می دارند که فساد کنند و قلب شما را از ما پر از کینه سازند؛ به آنها گوش مسپارید. نیاز ما به شما بیش از احتیاج شما به ما است.(2) پس منصور به من گفت: به خاطر دارید یک روز از شما سؤال کردم که آیا ما (بنیعبّاس) به حکومت می رسیم؟ شما گفتید آری، حکومتی بس طولانی و پیوسته؛ شما همواره در وسعت از نظر دنیا و حکومت بر آن هستید تا اینکه دست شما به ریختن خون ما آن هم در ماه حرام آلوده بشود؛ در آن هنگام خداوند خشم می گیرد و سلطنت شما را نابود می کند. متوجّه شدم حدیثی را که قبلاًبه او گفته بودم حفظ کرده است؛ لذا به او گفتم: شاید خداوند تو را از این بلا حفظ کند و من نگفتم که تو خون ما را می ریزی؛ شاید کسی از خویشانت این کار را بکند. پس ساکت شد. وقتی به منزلم برگشتم یکی از دوستان ما به دیدن من آمد و گفت: قربانت گردم، دیدم همراه منصور سوار بر الاغی هستید و او سوار بر اسب است و طوری با شما صحبت می کرد که گویی برتر از شماست. پیش خودم گفتم این آقا حجّت خداوند است و صاحب این امر و این دستگاه و حال آنکه منصور دشمن خداوند است و فرزندان انبیاء را می کشد و خون آنها را می ریزد و برخلاف راضی خداوند عمل می کند و سوار بر مرکب قدرت است و حال آن که شما سوار بر الاغی هستید. شکّی در دلم پیدا شد که چرا باید این طور باشد و ترسیدم که دینم از دستم برود. به آن دوست گفتم: اگر تو می دیدی که در طرف راست و چپ و جلوی رو و پشت سر من افواجی از ملائکه در حرکت هستند هر آینه سطوت و شوکت منصور در نظرت ناچیز می آمد. آن مرد شیعی به من (امام صادق (علیه السلام)) گفت: اکنون دلم آرام گرفت. آنگاه گفت: یا ابن رسول الله! این حکومت باطل تا کی در دنیا خواهد بود و کی ما از دست این جبّاران راحت می شویم؟ به او گفتم: آیا نمی دانی که برای هر دولتی مدّتی خواهد بود؟ گفت: چرا، می دانم. گفتم: آیا می دانی که این امر (حکومت ما) وقتی بخواهد بیاید زودتر از یک چشم به هم زدن خواهد آمد؟ به آن دوست گفتم: تو اگر آنچه را که خداوند بزرگ برای آنان مهیّا کرده است می دانستی (کنایه از عذابهایی که خداوند برای آنها مقرّر فرموده است) تعجّب نمی کردی. تو و همة مردم اگر بکوشید و تمام قدرتها را روی هم انباشته کنید نمی توانید مانند آن عذابی که خداوند برای آنها خلق فرموده است آماده کنید. مراقب باش شیطان تو را فریب ندهد، زیرا عزّت مخصوص خداوند و پیامبران و ایمان آورندگان است (مقصود از مؤمنان در این عبارت، ائمّة معصومین سلام الله علیه اجمعین هستند) که البتّه منافقان این حقیقت را درک نمی کنند. آیا نمی دانی کسی که منتظر امر ما باشد (حکومت ما) و در مقابل اذیّتها و ترسها صبر کند، فردا در عالم آخرت با ما خواهد بود؟
(در اینجا امام (علیه السلام) نشانه های ظهور را بیان می فرماید:)
هرگاه دیدی که حق و طرفداران آن از بین رفتند و دیدی که جهان پر از جور و ستم شد و دیدی که چیزهایی که در قرآن نیست به آن نسبت می دهند و چیزهایی به نام قرآن بیان می کنند که در آن نیست و بر طبق هوی و هوس خود توجیه می کنند و دیدی که دین موقعیّت خود را از دست داده و دچار انقلاب شدهاست و دیدی که طرفداران باطل بر پیروان حق برتری یافته اند و دیدی که شرّ ظاهر شده است و کسی را از آن نهی نمی کنند و مجریان شرّ را معذور می دارند و دیدی که فسق (فساد اخلاقی) در اجتماعات رواج یافته است و دیدی که مردها به مردها اکتفا می کنند (اشاره به عمل شنیع لواط) و زنها به زنها (اشاره به مساحقه) و دیدی که افراد با ایمان خاموش نسشته اند و اگر حرف بزنند سخن آنها را ردّ می کنندن و دیدی که دروغگو با شناختی که از او دارند در عین حال دروغش را ردّ نمی کنند و دیدی که افراد کوچک به بزرگترها احترام نمی گذارند و دیدی که مردم قطع رحم می کنند و با افرادی که به گناهان مبادرت می ورزند با خنده برخورد می شود و حرف بد آنان را به ایشان برنمی گردانند و دیدی که پسر بچّه ها مانند زنان خودفروشی می کنند و دیدی که عدّه ای از زنها با زنان ازدواج می کنند و دیدی که تعریف بیجا زیاد می شود و دیدی که مرد اموال خودش را در راه غیر مشروع به مصرف می رساند (قمار، شراب، ربا و...) و کسی او را نهی نمی کند و دیدی که مردم از مشاهدة کارهای اهل ایمان به خدا پناه می برند و دیدی همسایه، همسایة خود را اذیّت می کند و احدی او را بازنمی دارد (نگارنده سالهای سال این ابتلاء را داشتم) و دیدی که کفّار از رنجی که اهل ایمان به خاطر شیوع فساد در زمین می برند خوشحال هستند و دیدی که علناً شرب خمر می شود و افرادی که از خداوند نمی ترسند مجلس شراب را گرم می کنند و دیدی کسی که امر به معروف می کند (امر به کارهای خوب و مفید) در بین مردم ذلیل و طرفداران فساد اخلاق در جامعه برومند و محترم هستند و دیدی که صاحب آیات (یعنی طرفداران و خوانندگان آیات قرآن و هر کسی که آنها را دوست بدارد) کوچک شمرده می شوند و دیدی که راه خیر منقطع و مسدود و راه بدیها و شرّها باز و محلّ رفت و آمد مردم است و دیدی که زیارت خانة کعبه معطّل و متروک مانده است (به خاطر مشکلاتی که در این راه به وجود آمده است) و دیدی که افراد به آنچه می گویند عمل نمی کنند و دیدی که مردها و زنها دواها و اغذیه ای استعمال می کنند تا برای اعمال قبیحه فربه شوند و دیدی که مردها از راه خودفروشی (لواط) و زنها از راه زنا زندگی خود را تأمین می کنند(3) و دیدی که زنان برای خود مجلس و کنفرانس تشکیل می دهند ـ چنانکه مردها دارای مجالس و محافل سیاسی هستند ـ و در سیاست اجتماعی دخالت می کنند و دیدی که از فرزندان عبّاس افرادی خود را مانند زنان می آرایند و اموال خود ر در این راه صرف می کنند برای پیاده کردن برنامه های جنسی اعم از مرد یا زن، در این دوره از مان صاحب مال در میان مردم از صاحب ایمان عزیزتر است و آشکارا رباخواری می شود و کسی سرزنش نمی کند و دیدی که زنان به عمل بد زنا ستوده می شوند و دیدی که زنان به شوهران خود رشوه می دهند تا بتوانند با مردان دیگر رابطه داشته باشند و دیدی که اکثر مردم و بهترین خانه ها آن خانه است که زنان را در فسق و گناهانشان کمک کنند و دیدی که مؤمن در اجتماع خوار و ذلیل زندگی می کند و دیدی که بدعت و زنا شیوع یافته است و دیدی که مردم به وسیلة شهادت ناحق به یکدیگر تعدّی می کنند و دیدی که مردم فعل حرام را حلال و حلال را حرام می شمارند (تغییر احکام) و دیدی که مردم دین را با رأی خودشان تطبیق می دهند و قرآن و احکام آن معطّل مانده است و دیدی که برای انجام کارهای بد مردم انتظار شب را نمی کشند بلکه در روز انجام می دهند و دیدی که اهل ایمان در مقابل منکرات جز با قلبشان، توان انکار ندارند و دیدی که بخش عظیمی از مال صرف در غضب خدا می شود (مانند پولهای کلانی که خرج خرید اسلحه می شود و افراد مسلمان و غیرمسلمان را آتش می زنند و نابود می کنند) و دیدی که فرمانروایان به دشمنان خدا و کفّار تقرّب می یابند (مانند فرستادن هیأتهای به اصطلاح حسن نیّت، بستن قراردادهای مختلف، دیدارهای سیاسی از کشورهای غیرمسلمان) و دیدی که زمامداران از اهل خیر دوری می جویند و دیدی که فرمانروایان در حکم داده رشوه می گیرند و دیدی که به دست آوردن حکومت با پول انجام می شود و دیدی که با محارم خود ازدواج می کنند و به آنها اکتفا می کنند و دیدی که به مجرّد تهمت و سوءظن افراد را می کشند (بدون تحقیق و بررسی) و ناگهان هجوم می آورند و مال و جان او را تصاحب می کنند (ممکن است در راه طغیان شهوت باشد که زنان هرجایی همه چیز مردها را می برند یا به وسیله حکّام جور اموال مردم مصادره می شود و جانشان هم به مخاطره می افتد) یا اینکه در راه رسیدن به پسر بچّه ها برای کار زشت از مال و جان می گذرند و دیدی که مردها را به خاطر تماس و آمیزش با زنان سرزنش می کنند و دیدی که بعضی از مردها از درآمد زنان خود در ارتباط با بی بندوباری و فجور امرار معاش می کنند در حالی که می دانند زن آنها فاسد است و بی این وضع تن می دهند.
و دیدی که زنان بر مردان غالب می شوند و برخلاف رضای شوهر عمل می کنند و مردشان را از نظر زندگی اداره می کنند و دیدی که بعضی از مردها زنان و کنیزان خود را در اختیار اشخاص قرار می دهند و در مقابل به مختصری از خوراکیها و آشامیدنیها قناعت می ورزند و دیدی که ایمان به خداوند بزرگ (اظهار ایمان) با زور و جبر انجام می شود (یا از طرف اولیاء یا زمامداران) و دیدی که مردم علناً قمار می کنند و دیدی که علناً شراب خرید و فروش می شود و هیچ مانعی هم بر سر راه آن نیست و دیدی که زنان مسلمان خودشان را در اختیار کفّار قرار می دهند و دیدی که گناهان در اجتماع آشکار می شود و مردم آنها را می بینند و کسی هم منع نمی کند و جرأت بر منع آنها در مردم نیست و دیدی که افراد با شخصیّت ذلیل صاحبان قدرت می شوند و دیدی که نزدیکترین افراد به زمامداران آنهایی هستند که نسبت به ما اهل بیت بدگویی می کنند (یا به زبان و یا در عمل) و دیدی افرادی که نسبت به ما اظهار محبّت می کنند مورد احترام نیستند و حرف آنها را نمی پذیرند و دیدی که مردم در گفتار خلاف حق با هم رقابت می کنند و دید که شنیدن آیات کریمة قرآن برای مردم سنگین امّا شنیدن ساز و آواز آسان و شیرین است و دیدی که به خاطر زبان بد همسایه، همسایة دیگر او را اکرام می کند و دیدی که حدود الهی معطّل مانده است و مردم آنها را طبق هوای نفسشان پیاده می کنند و دیدی که مساجد زینت داده می شود (از نظر ساختمان و رنگآمیزی) و دیدی که راستگوترین مردم دروغگوترین افراد است (از نظر واقع) و دیدی که شرّ و سخنچین در میان مردم ظاهر گشته است و دیدی که ستمگری در میان مردم شیوع یافته است و دیدی که غیبت کردن را سخنی خوشمزه و دلچسب می دانند و یکدیگر را به غیبت کردن بشارت می دهند و دیدی حجّ خانة خدا و جهاد را برای غیر رضای خدا انجام می دهند و دیدی که پادشاهان به خاطر دلجویی از کفّار اهل ایمان را ذلیل می کنند و دیدی که خرابی بر عمران و آبادانی فزونی یافته است (اثر شوم جنگها) و دیدی که مردم روزی خود را با کمفروشی به دست می آورند و دیدی که خونریزی در جامعه سبک شمرده می شود و دیدی که مرد به خاطر رسیدن به ریاست دنیا بدزبانی می کند و خود را به بدزبانی مشهور می سازد تا مردم از او بترسند و دیدی که مردم نماز را سبک می شمارند (هر وقت که شد یا آخر وقت می خوانند) و دیدی کسی که دارای اموال فراوان است از اوّل زکات آن را نداده است و دیدی که نبش قبر می کنند و کفن مردگان را می فروشند و دیدی که هرج و مرج زیاد می شود (امنیّت از مردم گرفته می شود) و دیدی که مردم شبانه سر سفرة شراب می نیشنند و صبح مست برمی خیزند و به فکر مردم نیستند و دیدی که با حیوانات معاملة جنسی انجام می دهند (با آنها آمیزش می کنند) و دیدی که حیوانات بعضی، بعضی دیگر را می درند و دیدی که مردی برای نماز می رود و در برگشتن لباس ندارد (لباس او را می برند) و دیدی که قلبهای مردم سخت شده است و اشکشان جاری نمی شود (و یاد خدا بر آنها گران می آید) و دیدی که مردم در خوردن مال حرام با یکدیگر رقابت می کنند و دیدی که نمازگزار برای خوش آیند و خودنمایی به مردم نماز می خواند و دیدی که فقیه احکام دین را برای رسیدن به دنیا می آموزد (نه خدا) و دیدی که مردم طرفدار آن کسی هستند که قدرت در دست اوست و دیدی که طالب مال حلال را سرزنش و دوستدار حرام را تمجید و تکریم می کنند و دیدی در حرمین (مکّه و مدینه) کارهای خلاف انجام می دهند و کسی جلوی آنها را نمی گیرد و دیدن آلات لهو و لعب را در حرمین به طور آشکار (مانند ساز و آواز، قمار و انواع گناهان دیگر) و دیدی به کسانی که حقّ را می گویند و امر به معروف و نهی از منکر می کنند، به عنوان نصیحت گفته می شود این موضوع به شما مربوط نیست و بهتر است دست بردارید و دیدی که مردم با هماهنگی یکدیگر به مردم بد اقتدا می کنند (یا پیروی) و دیدی که راه خیر و سعادت خالی مانده است و کسی بدان راه نمی رود و دیدی که مردگان را به مسخره می گیرند و زندگی ابدی ندارند (از خدا) و دیدی که هر سال بدعتها و فتنه های تازه به وجود می آید که بدتر از سال قبل است و دیدی که در میان مردم و در محافل عمومی تنها نسبت به اغنیا احترام می شود و دیدی که در مقابل فقیر و کمک به او مردم می خندند و برای غیر خدا به او رحم می کنند و دیدی که مردم از آیات و نشانه های آسمانی وحشت و ترسی ندارند (مانند سرخی در آسمان و ستارة دنبالهدار در همین سال اخیر) و دیدی که مردم مانند بهائم سوار یکدیگر می شوند و کسی آنها را سرزنش نمی کند و دیدی که مردم در راه غیر رضای خداوند انفاق زیاد و در راه خدا انفاق کم می کنند و دیدی که فرزندان احترام پدر و مادر دارند (نزد فرزندانشان) و از افترا زدن به پدر و مادر خوشحال می شوند (پسران و دختران) و دیدی که زنها بر کشورها و بر تمام امور غلبه می یابند (نخستوزیر می شوند، پادشاه می شوند، وکیل مجلس می شوند) و کارهای بدون رضا و هوس زنان انجام نمی گیرد و دیدی که پسر به پدرش افترا می زند و به پدر و مادر نفرین می کند و انتظار مرگ آنها را می کشد و از این بابت خوشحال است (برای تقسیم ارث و غیره) و دیدی در هر روزی که بر مرد بگذرد و در آن روز مرتکب معصیتی مانند خوردن حرام و شرب مسکرات یا کم فروشی یا غشّ در معامله نشود، آن روز برای او روز سختی خواهد بود و دیدی که پادشاهان موادّ غذایی را در اختیار خود قرار می دهند و دیدی که خمس آل محمّد (سهم امام و سهم سادات) در راه باطل تقسیم می شود و با آن میخوارگی می کنند و دیدی که شراب را وسیلة درمان امراض قرار می دهند (بعضی از پزشکان گاه به بیماران خود توصیه می کنند که برای شفای پاره ای امراض از شراب استفاده کنند) و دیدی که همة مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر هماهنگی پیدا کرده اند و دیدی که پرچم نفاق و منافقان به اهتزاز درآمده است امّا از حق خبری نیست و دیدی که مؤذّن برای اذان و نمازگزار (نماز استیجاری) برای نماز خواندن مطالبة پول می کنند (یا نماز میّت و امثال آن) و دیدی که مساجد محلّ اجتماع، امّا بیشتر برنامه های غیبت و خوردن گوشت مردم است و در مساجد وصف شراب و شرابخوار را می کنند و دیدی که آدم مست برای مردم نماز می خواند (پیشنماز می شود) و هرگاه مشروب خورد مردم او را احترام می کنند و دیدی که اموال یتیم را می خورند ولی به صلاح و نیکی هم معروف هستند و دیدی که قضات برخلاف آنچه خداوند فرموده است قضاوت می کنند و دیدی که زمامداران به جهت طمع، خیانتکاران را امین خویش قرار می دهند و دیدی که حکّام اجتماع، میراث را به دست اهل فسق و فجور می دهند و آنها بر خدا جرأت پیدا می کنند و از این اموال می خورند و به هر نحو که بخواهند با آن عمل می کنند و دیدی که بر سر منبرها امر به تقوا می کنند امّا گوینده خود به آن عمل نمی کند و دیدی که مردم نماز را در وقت خودش نمی خوانند و آن را سبک می شمارند و دیدی که زکات و صدقات دیگر را به وساطت افراد می دهند امّا برای خدا نیست و قصد تقرّب به خداوند را ندارند و دیدی که همّ و هدف مردم پر کردن شکم و ارضای غرایز جنسی است و از هر راهی باشد مانعی ندارد و دیدی که دنیا رو به آنها آورده و دیدی که نشانه های حق و درستی کهنه شده است، ـ ای حمران! ـ پس برحذر باش و از پیشگاه خداوند بزرگ تقاضای رهایی کن و بدان که مردم گرفتار خشم خداوند هستند و به آنها مهلت داده شده در مقابل اوامری که به آنها شده است. پس، مواظب خویشتن باش و کوشش کن تا خداوند تو را برخلاف آنها ببیند و اگر در میان آنها باشی و عذاب خداوند نازل شود همانا به سوی رحمت واسعة الهی شتافته ای و اگر از آنها جدا شدی آنها گرفتار هستند و تو از جرأت بر خداوند در امان مانده ای. و بدان که خداوند پاداش نیکوکاران را می دهد و همانا رحمت خداوند نزدیک به نیکوکاران است.
ادامه دارد.
پی نوشتها :
1. بحارالانوار، ج 52 / ص 254 ـ 260.
2. این عبارت یا از باب تقیّه است یا جهت امتحان و آزمایش منصور؛ والا حجّت خداوند که تمام عالم هستی به امر خداوند متعال در دست اوست چگونه نیاز به دشمن خدا دارد؟
3. در انگلستان عمل شنیع لواط قانونی اعلام شده و مسألة همجنس بازی فوق العاده شایع است و نیز در بعضی از کشورهای اروپایی دیگر ـ مانند فرانسه ـ عمل لواط شایع است و خودفروشان خودشان را عرضه میدارند.
طبقه بندی: مطالب،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : دوشنبه 25 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
دعای عهد_ گرافیکی _ برای گوشی های سونی اریکسون _ 176*176
برای گوشی های نوکیا سری 60 _ 176*144
حجم فایل: KB 757
طبقه بندی: دانلود، نرم افزار،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : دوشنبه 18 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
برای گوشی های نوکیا سری 60 _ 176*144
حجم فایل: KB 757
فرمت فایل: jar
دانلود برای گوشی های سونی اریکسون
طبقه بندی: دانلود، نرم افزار،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : دوشنبه 18 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
اشاره:
رشد و گسترش فرهنگ انتظار و مهدی باوری در ایران همواره مورد توجه متفکران غربی بوده و همواره با دقت و حساسیت فراوانی آنرا دنبال کردهاند.
با آغاز کار دولت جدید جمهوری اسلامی، که عنایت ویژهای به موضوع مهدویت دارد، بار دیگر توجه محافل غربی به این موضوع جلب شده است و از این رو در پی تحلیل و بررسی آن برآمدهاند.
مقاله پیشرو که از پایگاه اطلاع رسانی فارسی شبکه BBC گرفته شده، یکی از آخرین تحلیلهایی است که در این باره منتشر شده است. از آنجا که به نظر میرسد آگاهی از مفاد این مقاله برای پژوهشگران حوزه مهدویت مفید باشد، در این شماره اقدام به درج آن کردهایم.
ایمان به ظهور یک منجی در دورههای تاریخی گوناگون و به ویژه در آخرالزمان، تنها محدود به اسلام نیست؛ ادیان مختلف هر یک ظهور منجی یا منجیانی را نوید دادهاند که در چه شرایط ویژهای ظهور میکنند تا سامانی تازه و البته نهایی به دین و دنیا بخشند.
در این میان، اندیشه مهدویت و انتظار ظهور دوازدهمین امام شیعیان که بر پایه آموزههای دینی و باور پیروانش، اکنون غایب از نظرهاست، اصلی اساسی و بنیادین در تشیع به شمار میرود.
با این همه، اعتقاد به امام زمان و انتظار ظهور وی، تنها محور مشترک بین پیروان چنین اندیشهای بوده و در گذر زمان، قرائتها و تفاسیر گوناگونی از آن به دست داده شده و در موارد متعددی، کسانی مدعی ارتباط با امام زمان(ع)، به خواب دیدن او یا داشتن رسالتی خاص در این زمینه شدهاند. هر چند، جریان غالبی که تفسیر و ارائه احکام دینی را بر عهده داشته، غالباً در برابر چنین سخنانی مواضعی انتقادی اتخاذ کرده است.
اگر چه مسئله مهدویت، همواره موضوعی بحث برانگیز و جنجالی بوده، به نظر میرسد که پس از استقرار جمهوری اسلامی و به ویژه در دو دهه گذشته، تلقیهای رایج در مورد امام زمان(ع)، توسل به او و در نهایت زمان ظهور و ویژگیها و وظایف مؤمنان در قبال وی دستخوش تغییراتی قابل توجه شده است.
مسجد جمکران در نزدیکی قم را میتوان مظهر عینی این تحولات دانست. در سالهای اخیر اقبال به این مسجد به طور فزایندهای رو به افزایش بوده اما این رونق با انتقاداتی نیز همراه بوده است. شدت این انتقادها تا آنجا بود که محراب و شیشهای مزین به چراغی سبز برای زیارت زائران، پس از مدتی برداشته شد. با این همه، چاهی که زائران عریضههای خود را در آن میاندازند، همچنان پذیرای هزاران نامهای است که روزانه و به ویژه سه شنبه شبها برای رسیدن به دست امام زمان(ع) به داخل آن انداخته میشود.
مسجد جمکران تا پیش از انقلاب مسجدی کوچک و کم رونق بود و گفته شده که باورهای مربوط به آن را اکثریت علمای دینی به رسمیت نشناختهاند، با این همه، مسجد جمکران اکنون موقعیتی منحصر به فرد پیدا کرده و یکی از شلوغترین مکانهای مذهبی در ایران است.
به هر روی، رویکردهای تازه به مسئله امام زمان(ع)، اکنون تنها بحثی نیست که در سطح جامعه یا محافل مذهبی ایران مطرح باشد و دامنه آن به طور روشن و تأثیرگذاری به حوزه سیاست نیز کشیده شده و به نوعی صفآرایی بین حامیان قرائتهایی متفاوت از مهدویت انجامیده است.
در حقیقت، در سالهای اخیر، رواج کمسابقه و پردامنه تلقیهای خاص از مسئله انتظار و ظهور امام زمان، چه در عرصه نظر و در چه حوزه عمل در سطوح وسیعی نمود یافته است و همین امر موجب شده که طیفی از روحانیت شیعه بسیاری از این باورها را خرافه و گرایش به آنها را تحجر قلمداد کنند.
مراجع شیعی گرایشهایی را که به طور خاص معطوف به مسئله امام زمان و برجسته کردن وی حتی بیرون از چارچوبهای رایج شرعی و فقهیاند، به رسمیت نمیشناسند.
اگرچه عمدتاً گروهی از روحانیون و دین باورانی که به نو اندیشان دینی معروف شدهاند هستند که چنین رفتار و گفتاری را مصداق خرافه و تحجر میدانند، اما در این زمینه، گاه از همراهی شماری از روحانیون بلند پایه سنتگرا نیز برخوردار بودهاند.
با وجود این، حتی چنین منتقدانی نه تنها در اصل باورها و اعتقادات مربوط به امام زمان و ظهور او تردیدی به خود راه نمیدهند، بلکه اساساً بسیاری از اندیشههای خویش را بر مفهوم امامت و غیبت امام دوازدهم شیعیان استوار کردهاند. از این رو، اصطلاحاتی نظیر خرافه و تحجر تنها میتوانند بیانگر مفاهیمی کلی باشند که در نهایت، رفتار و آدابی خاص در زمانی مشخص را مورد نکوهش قرار میدهد و به همین دلیل میتوانند به طور چشمگیری از شرایط روز تأثیر پذیرند.
شماری از منتقدان رویکردهای تازه گسترش یافته در مورد مهدویت، سیاست و حکومت جمهوری اسلامی را مسبب رواج این باورها میدانند و تأکید میکنند که پیامدها چنین امری، در نهایت سست شدن ایمان و باور مذهبی مردم خواهد بود و آنچه زیان میبیند چیزی جز جایگاه مذهب در جامعه نیست. با این همه، برخی دیگر از صاحبنظران، از زاویهای دیگر به موضوع نگاه میکنند و سخن از آن میگویند که رواج و گسترش آنچه اکنون در ایران شاهد آنیم، پیامدی جز تقویت بنیادگرایی شیعی ندارد.
در تاریخ معاصر ایران، انجمن حجتیّه به دلیل برخورداری از سازمانیافتگی قابل توجه، نقشی عمده در تعیین رویکردها به مسئله ظهور امام زمان داشته است، با وجود این به نظر میرسد که اکنون طیف دیگری که حضوری پر رنگ در عرصه سیاست نیز دارد و از پشتوانهها و امکانات قابل توجهی برخوردار است، داعیهدار اصلی این بحث شده باشد. همین موضوع، موجب آمیختگی بسیار قرائتهای خاص از باورهای مذهبی با سیاست و مجادلات سیاسی چه در ساختار قدرت و چه در سطح جامعه شده است.
در سالهای اخیر و به طور مشخص از دومین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در سال 1381 به این سو، طیفی خاص از نیروهای سیاسی با گرایشها و قرائتهای خاص از باورهای شیعی توانست حضوری علنیتر در حوزه قدرت بیابد و در فاصله سه سال، قوه مقننه و مجریه را در اختیار خود بگیرد.
این نیروهای تازه به میدان آمده که عمدتاً سابقه حضور در نهادهای امنیتی، اطلاعاتی و نظامی را در کارنامه خود دارند، آشکارا اقدامات و اظهارات خویش را در راستای فراهم ساختن زمینههای ظهور امام زمان قلمداد میکنند.
با استناد به این پیشینه و نیز عملکرد حکومت، برخی تأکید میکنند که حکومت خود منشأ جریانی است که تلقیهای خاص از باور مهدویت را در جامعه رواج میدهد.
پس از انتخابات مجلس هفتم و در اوج مجادلات و منازعات جناحی، علی مشکینی، رئیس مجلس خبرگان رهبری سخن از آن گفت که مجلس هفتم از کسانی شکل گرفته که نامشان در آستانه انتخابات در فهرستی به تصویب و تأیید امام زمان رسیده بود. این اظهارات در آن هنگام جنجالی بزرگ در جامعه، حکومت و حوزههای علمیه برانگیخت اما به رغم همه انتقادها، چهرههای سرشناس سیاسی و مذهبی جناحی که خود را اصولگرا میخواند، اظهاراتی از این دست را که به ویژه به دنبال پیروزی محمود احمدینژاد، ابعاد تازهای به خود گرفته است، همچنان مطرح میکنند.
حضور آقای احمدینژاد در مسجد جمکران، اختصاص بودجهای قابل توجه به این مسجد در نخستین روزهای ریاست جمهوری وی، ایجاد خبرگزاریهای ویژه برای پوشش اخبار مربوط به مهدویت و رواج زمزمههایی مبنی بر امضای میثاقنامهای بین هیئت وزیران و امام زمان از جمله نشانههایی هستند که رویکردهای دولتمردان جدید جمهوری اسلامی را نمایان ساختهاند.
اگر چه خبر امضای میثاقنامه هیئت وزیران با امام زمان و انداختن آن در چاه مسجد جمکران در بیانیه کوتاه روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تکذیب شد اما حتی برخی از نمایندگان وابسته به جناح اصولگرا در مجلس هفتم هم نسبت به آن واکنش نشان دادند.
از سوی دیگر، استقبال روزنامهها و چهرههای نزدیک به اصولگرایان از سخنرانی محمود احمدینژاد در سازمان ملل متحد، به ویژه متوجه این موضوع بود که وی برای نخستین بار توانسته نام امام زمان را در نشست مجمع عمومی سازمان ملل بر زبان جاری کند. اصولگرایان از این مسئله به عنوان توفیقی بزرگ یاد کردند و به انتقادهایی که از لحن و مضمون سخنان رئیس جمهوری برای حل و فصل بحران پرونده فعالیت اتمی جمهوری اسلامی صورت گرفته بود، اعتنایی نکردند.
از همین روست که برخی، خاستگاه رویکرد دولت جدید را عمدتاً در شرایط و معادلات سیاسی جستوجو میکنند و بین باورهای مذهبی و رویکردهای سیاسی حکومت پیوند برقرار میکنند.
به هر روی، در ساختاری که دین و سیاست، عین هم و دو روی یک سکه تلقی میشوند، در هم آمیختن باورهای مذهبی و رویدادها و مسائل سیاسی، اگرچه امری گریزناپذیر و غیرقابل اجتناب خواهد بود، اما در عین حال میتواند پیامدهای پیشبینی ناشدهای را نیز به همراه داشته باشد.
از سوی دیگر، رویارویی طیفهای مختلف مراجع و گروههای مذهبی و اختلاف نظر آنان بر سر مفاهیم دینی و تفسیر این مفاهیم، دست کم میتواند این موضوع را تثبیت کند که امور قدسی و شرعی حتی نزد دینمداران، تعبیری یگانه و غایی ندارند و اعتبار هر تفسیر، به پیروان آن محدود میماند.
پینوشت:
? برگرفته از:http://bbcpersian.com
6/11/2005 17:50 گرینویچ ـ سهشنبه 1 نوامبر 2005 . جمشید بزرگر.
ماهنامه موعود شماره 59
طبقه بندی: دانلود،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : جمعه 15 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
رشد و گسترش فرهنگ انتظار و مهدی باوری در ایران همواره مورد توجه متفکران غربی بوده و همواره با دقت و حساسیت فراوانی آنرا دنبال کردهاند.
با آغاز کار دولت جدید جمهوری اسلامی، که عنایت ویژهای به موضوع مهدویت دارد، بار دیگر توجه محافل غربی به این موضوع جلب شده است و از این رو در پی تحلیل و بررسی آن برآمدهاند.
مقاله پیشرو که از پایگاه اطلاع رسانی فارسی شبکه BBC گرفته شده، یکی از آخرین تحلیلهایی است که در این باره منتشر شده است. از آنجا که به نظر میرسد آگاهی از مفاد این مقاله برای پژوهشگران حوزه مهدویت مفید باشد، در این شماره اقدام به درج آن کردهایم.
ایمان به ظهور یک منجی در دورههای تاریخی گوناگون و به ویژه در آخرالزمان، تنها محدود به اسلام نیست؛ ادیان مختلف هر یک ظهور منجی یا منجیانی را نوید دادهاند که در چه شرایط ویژهای ظهور میکنند تا سامانی تازه و البته نهایی به دین و دنیا بخشند.
در این میان، اندیشه مهدویت و انتظار ظهور دوازدهمین امام شیعیان که بر پایه آموزههای دینی و باور پیروانش، اکنون غایب از نظرهاست، اصلی اساسی و بنیادین در تشیع به شمار میرود.
با این همه، اعتقاد به امام زمان و انتظار ظهور وی، تنها محور مشترک بین پیروان چنین اندیشهای بوده و در گذر زمان، قرائتها و تفاسیر گوناگونی از آن به دست داده شده و در موارد متعددی، کسانی مدعی ارتباط با امام زمان(ع)، به خواب دیدن او یا داشتن رسالتی خاص در این زمینه شدهاند. هر چند، جریان غالبی که تفسیر و ارائه احکام دینی را بر عهده داشته، غالباً در برابر چنین سخنانی مواضعی انتقادی اتخاذ کرده است.
اگر چه مسئله مهدویت، همواره موضوعی بحث برانگیز و جنجالی بوده، به نظر میرسد که پس از استقرار جمهوری اسلامی و به ویژه در دو دهه گذشته، تلقیهای رایج در مورد امام زمان(ع)، توسل به او و در نهایت زمان ظهور و ویژگیها و وظایف مؤمنان در قبال وی دستخوش تغییراتی قابل توجه شده است.
مسجد جمکران در نزدیکی قم را میتوان مظهر عینی این تحولات دانست. در سالهای اخیر اقبال به این مسجد به طور فزایندهای رو به افزایش بوده اما این رونق با انتقاداتی نیز همراه بوده است. شدت این انتقادها تا آنجا بود که محراب و شیشهای مزین به چراغی سبز برای زیارت زائران، پس از مدتی برداشته شد. با این همه، چاهی که زائران عریضههای خود را در آن میاندازند، همچنان پذیرای هزاران نامهای است که روزانه و به ویژه سه شنبه شبها برای رسیدن به دست امام زمان(ع) به داخل آن انداخته میشود.
مسجد جمکران تا پیش از انقلاب مسجدی کوچک و کم رونق بود و گفته شده که باورهای مربوط به آن را اکثریت علمای دینی به رسمیت نشناختهاند، با این همه، مسجد جمکران اکنون موقعیتی منحصر به فرد پیدا کرده و یکی از شلوغترین مکانهای مذهبی در ایران است.
به هر روی، رویکردهای تازه به مسئله امام زمان(ع)، اکنون تنها بحثی نیست که در سطح جامعه یا محافل مذهبی ایران مطرح باشد و دامنه آن به طور روشن و تأثیرگذاری به حوزه سیاست نیز کشیده شده و به نوعی صفآرایی بین حامیان قرائتهایی متفاوت از مهدویت انجامیده است.
در حقیقت، در سالهای اخیر، رواج کمسابقه و پردامنه تلقیهای خاص از مسئله انتظار و ظهور امام زمان، چه در عرصه نظر و در چه حوزه عمل در سطوح وسیعی نمود یافته است و همین امر موجب شده که طیفی از روحانیت شیعه بسیاری از این باورها را خرافه و گرایش به آنها را تحجر قلمداد کنند.
مراجع شیعی گرایشهایی را که به طور خاص معطوف به مسئله امام زمان و برجسته کردن وی حتی بیرون از چارچوبهای رایج شرعی و فقهیاند، به رسمیت نمیشناسند.
اگرچه عمدتاً گروهی از روحانیون و دین باورانی که به نو اندیشان دینی معروف شدهاند هستند که چنین رفتار و گفتاری را مصداق خرافه و تحجر میدانند، اما در این زمینه، گاه از همراهی شماری از روحانیون بلند پایه سنتگرا نیز برخوردار بودهاند.
با وجود این، حتی چنین منتقدانی نه تنها در اصل باورها و اعتقادات مربوط به امام زمان و ظهور او تردیدی به خود راه نمیدهند، بلکه اساساً بسیاری از اندیشههای خویش را بر مفهوم امامت و غیبت امام دوازدهم شیعیان استوار کردهاند. از این رو، اصطلاحاتی نظیر خرافه و تحجر تنها میتوانند بیانگر مفاهیمی کلی باشند که در نهایت، رفتار و آدابی خاص در زمانی مشخص را مورد نکوهش قرار میدهد و به همین دلیل میتوانند به طور چشمگیری از شرایط روز تأثیر پذیرند.
شماری از منتقدان رویکردهای تازه گسترش یافته در مورد مهدویت، سیاست و حکومت جمهوری اسلامی را مسبب رواج این باورها میدانند و تأکید میکنند که پیامدها چنین امری، در نهایت سست شدن ایمان و باور مذهبی مردم خواهد بود و آنچه زیان میبیند چیزی جز جایگاه مذهب در جامعه نیست. با این همه، برخی دیگر از صاحبنظران، از زاویهای دیگر به موضوع نگاه میکنند و سخن از آن میگویند که رواج و گسترش آنچه اکنون در ایران شاهد آنیم، پیامدی جز تقویت بنیادگرایی شیعی ندارد.
در تاریخ معاصر ایران، انجمن حجتیّه به دلیل برخورداری از سازمانیافتگی قابل توجه، نقشی عمده در تعیین رویکردها به مسئله ظهور امام زمان داشته است، با وجود این به نظر میرسد که اکنون طیف دیگری که حضوری پر رنگ در عرصه سیاست نیز دارد و از پشتوانهها و امکانات قابل توجهی برخوردار است، داعیهدار اصلی این بحث شده باشد. همین موضوع، موجب آمیختگی بسیار قرائتهای خاص از باورهای مذهبی با سیاست و مجادلات سیاسی چه در ساختار قدرت و چه در سطح جامعه شده است.
در سالهای اخیر و به طور مشخص از دومین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در سال 1381 به این سو، طیفی خاص از نیروهای سیاسی با گرایشها و قرائتهای خاص از باورهای شیعی توانست حضوری علنیتر در حوزه قدرت بیابد و در فاصله سه سال، قوه مقننه و مجریه را در اختیار خود بگیرد.
این نیروهای تازه به میدان آمده که عمدتاً سابقه حضور در نهادهای امنیتی، اطلاعاتی و نظامی را در کارنامه خود دارند، آشکارا اقدامات و اظهارات خویش را در راستای فراهم ساختن زمینههای ظهور امام زمان قلمداد میکنند.
با استناد به این پیشینه و نیز عملکرد حکومت، برخی تأکید میکنند که حکومت خود منشأ جریانی است که تلقیهای خاص از باور مهدویت را در جامعه رواج میدهد.
پس از انتخابات مجلس هفتم و در اوج مجادلات و منازعات جناحی، علی مشکینی، رئیس مجلس خبرگان رهبری سخن از آن گفت که مجلس هفتم از کسانی شکل گرفته که نامشان در آستانه انتخابات در فهرستی به تصویب و تأیید امام زمان رسیده بود. این اظهارات در آن هنگام جنجالی بزرگ در جامعه، حکومت و حوزههای علمیه برانگیخت اما به رغم همه انتقادها، چهرههای سرشناس سیاسی و مذهبی جناحی که خود را اصولگرا میخواند، اظهاراتی از این دست را که به ویژه به دنبال پیروزی محمود احمدینژاد، ابعاد تازهای به خود گرفته است، همچنان مطرح میکنند.
حضور آقای احمدینژاد در مسجد جمکران، اختصاص بودجهای قابل توجه به این مسجد در نخستین روزهای ریاست جمهوری وی، ایجاد خبرگزاریهای ویژه برای پوشش اخبار مربوط به مهدویت و رواج زمزمههایی مبنی بر امضای میثاقنامهای بین هیئت وزیران و امام زمان از جمله نشانههایی هستند که رویکردهای دولتمردان جدید جمهوری اسلامی را نمایان ساختهاند.
اگر چه خبر امضای میثاقنامه هیئت وزیران با امام زمان و انداختن آن در چاه مسجد جمکران در بیانیه کوتاه روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تکذیب شد اما حتی برخی از نمایندگان وابسته به جناح اصولگرا در مجلس هفتم هم نسبت به آن واکنش نشان دادند.
از سوی دیگر، استقبال روزنامهها و چهرههای نزدیک به اصولگرایان از سخنرانی محمود احمدینژاد در سازمان ملل متحد، به ویژه متوجه این موضوع بود که وی برای نخستین بار توانسته نام امام زمان را در نشست مجمع عمومی سازمان ملل بر زبان جاری کند. اصولگرایان از این مسئله به عنوان توفیقی بزرگ یاد کردند و به انتقادهایی که از لحن و مضمون سخنان رئیس جمهوری برای حل و فصل بحران پرونده فعالیت اتمی جمهوری اسلامی صورت گرفته بود، اعتنایی نکردند.
از همین روست که برخی، خاستگاه رویکرد دولت جدید را عمدتاً در شرایط و معادلات سیاسی جستوجو میکنند و بین باورهای مذهبی و رویکردهای سیاسی حکومت پیوند برقرار میکنند.
به هر روی، در ساختاری که دین و سیاست، عین هم و دو روی یک سکه تلقی میشوند، در هم آمیختن باورهای مذهبی و رویدادها و مسائل سیاسی، اگرچه امری گریزناپذیر و غیرقابل اجتناب خواهد بود، اما در عین حال میتواند پیامدهای پیشبینی ناشدهای را نیز به همراه داشته باشد.
از سوی دیگر، رویارویی طیفهای مختلف مراجع و گروههای مذهبی و اختلاف نظر آنان بر سر مفاهیم دینی و تفسیر این مفاهیم، دست کم میتواند این موضوع را تثبیت کند که امور قدسی و شرعی حتی نزد دینمداران، تعبیری یگانه و غایی ندارند و اعتبار هر تفسیر، به پیروان آن محدود میماند.
پینوشت:
? برگرفته از:http://bbcpersian.com
6/11/2005 17:50 گرینویچ ـ سهشنبه 1 نوامبر 2005 . جمشید بزرگر.
ماهنامه موعود شماره 59
طبقه بندی: دانلود،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : جمعه 15 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران ظهور)
مجموعة سوم: سخنان دوران ظهور
آن زمان، هنوز نیامده است تا روشن شود آن حضرت، چه سخنانی ایراد خواهد کرد؛ اما پارهای از این فرمایشها در سخنان برخی از معصومان(علیهم السلام) پیشگویی شده است.
از امام باقر(علیه السلام) نقل شده است که فرمود:
به خدا سوگند! گویا میبینم قائم پشت خود به "حجرالاسود" تکیه داده، از خداوند میخواهد به حق خود برسد. آنگاه (قائم) میفرماید:
ای مردم! هر کس دربارة حضرت آدم با من مجادله کند، بداند من از او به آدم برترم و آنکه در رابطه با شخصیت نوح با من محاجه کند، من بر او نسبت به نوح مقدم هستم. و هر کس بخواهد در ارتباط با ابراهیم با من مجادله کند، من از او نسبت به ابراهیم برتری دارم... و اگر کسی بخواهد با شخصیت محمد(صلی الله علیه و آله وسلم) با من محاجه کند، به طور مسلم من نسبت به حضرت محمد از او اولی هستم و هر کس که بخواهد در قرآن با من مجادله نماید، من از همه اولی به قرآن خداوند هستم...».1
آنگاه حضرت، ظهور خویش را برای عموم جهانیان آشکارا بیان مینماید.
آنچه یاد شد، فقط بخشی از مجموعة میراث حدیثی آخرین حجت الهی است. بدون شک با استفاده از منابع روایی معتبر و بررسیهای بیشتر، آثار ارزنده افزونتری در دسترس قرار خواهد گرفت.
پی نوشت:
1.نعمانی, الغیبة, ص181؛ با اندک تفاوتی: تفسیر عیاشی, ج2, ص56؛ تفسیر قمی, ج2, ص204.
طبقه بندی: مطالب،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : یکشنبه 3 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
مجموعة سوم: سخنان دوران ظهور
آن زمان، هنوز نیامده است تا روشن شود آن حضرت، چه سخنانی ایراد خواهد کرد؛ اما پارهای از این فرمایشها در سخنان برخی از معصومان(علیهم السلام) پیشگویی شده است.
از امام باقر(علیه السلام) نقل شده است که فرمود:
به خدا سوگند! گویا میبینم قائم پشت خود به "حجرالاسود" تکیه داده، از خداوند میخواهد به حق خود برسد. آنگاه (قائم) میفرماید:
ای مردم! هر کس دربارة حضرت آدم با من مجادله کند، بداند من از او به آدم برترم و آنکه در رابطه با شخصیت نوح با من محاجه کند، من بر او نسبت به نوح مقدم هستم. و هر کس بخواهد در ارتباط با ابراهیم با من مجادله کند، من از او نسبت به ابراهیم برتری دارم... و اگر کسی بخواهد با شخصیت محمد(صلی الله علیه و آله وسلم) با من محاجه کند، به طور مسلم من نسبت به حضرت محمد از او اولی هستم و هر کس که بخواهد در قرآن با من مجادله نماید، من از همه اولی به قرآن خداوند هستم...».1
آنگاه حضرت، ظهور خویش را برای عموم جهانیان آشکارا بیان مینماید.
آنچه یاد شد، فقط بخشی از مجموعة میراث حدیثی آخرین حجت الهی است. بدون شک با استفاده از منابع روایی معتبر و بررسیهای بیشتر، آثار ارزنده افزونتری در دسترس قرار خواهد گرفت.
پی نوشت:
1.نعمانی, الغیبة, ص181؛ با اندک تفاوتی: تفسیر عیاشی, ج2, ص56؛ تفسیر قمی, ج2, ص204.
طبقه بندی: مطالب،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : یکشنبه 3 اردیبهشت 1391 | نظرات ()
رجعت،چیستی،چرایی،جایگاه
رجعت
یکی از حوادث مهم هنگام ظهور، موضوع رجعت و بازگشت نیکان و بدان به دنیاست که از جمله عقاید شیعه است و در آثار اسلامی از گذشته تا حال بحثهای فراوانی دربار? آن بیان گردیده است. در این بخش به اختصار درباره این موضوع میپردازیم و بحثهای تکمیلی را به کتابهای مستقل در این موضوع وا میگذاریم.
مفهوم رجعت
رجعت در لغت به معنی بازگشت است و در فرهنگ دینی مقصود از آن عبارتست از بازگشت حجّتهای الهی و امامان معصوم(علیهم السلام) و گروهی از مومنان خالص و کفار و منافقان به عالم دنیا یعنی ایشان به امر خداوند بار دیگر زنده میشوند و به دنیا برمی گردند و این دورنمایی از رستاخیز است که پیش از قیامت در همین عالم اتفاق میافتد.
فلسفه رجعت
امام باقر(علیه السلام) در ضمن روایتی که دربار? رجعت آمده است فرمودهاند:
«مومنان برمی گردند تا عزیز شوند و چشمان آنان روشن گردد و تبهکاران برمی گردند تا خداوند آنها را خوار کند.»1
درست است که جایگاه اصلی برای پاداش و کیفر انسانها، عالم آخرت است ولی خداوند اراده فرموده است که بخشی از اجر و کیفر آنها را در همین دنیا عملی کند.
هدف دیگر از رجعت برخورداری مومنان از سعادت یاری حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیان گردیده. این مهم در ضمن دعاها و نیز بیانات بعضی از علما مطرح شده است.
مرحوم سید مرتضی (متوفی436 ق) گفته است:
«همانا خداوند هنگام ظهور حضرت مهدی(علیه السلام) گروهی از شیعیان آن حضرت را که قبلاً از دنیا رفته اند برمی گرداند تا به ثواب یاری آن حضرت نائل شوند...».2
و در زیارت امام عصر در سرداب مقدس سامراء آمده است:
«مولای، فان ادرکنی الموت قبل ظهورک فانّی اتوسّل بک و با بائک الطاهرین الی الله تعالی و اسئله ان یصلی علی محمد و آل محمد و ان یجعل لی کرّ? فی ظهورک و رجع? فی ایامک لابلغ من طاعتک مرادی و اشفی من اعدائک فوأدی.3
اگر پیش از ظهور تو مرگ، مرا دریابد، به وسیله تو و پدران پاکت به خدای بزرگ متوسل میشوم و از او میخواهم که بر محمد و خاندان او درود بفرستد و برای من بازگشتی در ظهور تو و روزگار (دولت) تو قرار دهد تا به مقصود خود در زمینه اطاعت تو نائل شوم و سینه ام را از (خواری) دشمنانت شفا دهم.»
جایگاه رجعت در متون دینی
رجعت از عقاید مسلم شیعه است که پشتوانه آن دهها آیه قرآن و صدها روایت از پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) و ائمه معصومین(علیهم السلام) است.
محدث بزرگ مرحوم شیخ حرّ عاملی در کتاب خود «ایقاظ» میفرماید:?520 حدیث درباره رجعت نقل کرده است و مرحوم مجلسی
«اگر احادیث رجعت متواتر4 نباشد دیگر در هیچ موردی نمیتوان ادعای تواتر کرد.»5
گذشته از آیات و روایات فراوان، همه علمای شیعه بر این حقیقت اتفاق نظر دارند چنانکه مرحوم شیخ حرّ به این مطلب تصریح کرده و بلکه نبوت رجعت را از ضروریات مذهب شیعه دانسته?عاملی است.6
رجعت، در قرآن و روایات
در آیات متعددی از قرآن، آشکارا جریان بازگشت افرادی از مردگان به دنیا مطرح شده است و روایات زیادی از اهل بیت(علیه السلام) در تفسیر این آیات وارد شده است.
از نمونههای بسیار روشن رجعت و بازگشت به دنیا جریان عزیر است. او سپس از این که صد سال مرده بود، به اراد? الهی زنده شده و به دنیا بازگشت و سالیان زیادی زندگی کرد.7
خداوند در آیه 56 سوره بقره فرموده است:
؛?ثم بعثناکم من بعد موتکم لعلکم تشکرون?
آنگاه شما را پس از مرگتان برانگیختیم تا شاید سپاسگزار باشد.
این آیه در مورد هفتاد نفر از برگزیدگان قوم موسی(علیه السلام) است که همراه آن حضرت به کوه طور رفتند تا گفت و گوی موسی(علیه السلام) با خداوند را ببینند و گرفتن الواح از جانب خدا را شاهد باشند. وقتی گفت و گوی موسی(علیه السلام) را با خدا دیدند گفتند: «ای موسی ما به تو ایمان نمیآوریم مگر اینکه خداوند را آشکارا ببینیم»
موسی(علیه السلام) آنها را از این خواسته بی جا و غیرممکن باز داشت ولی آنها اصرار کردند و سرانجام به صاعقه الهی گرفتار شده و همگی مردند. موسی(علیه السلام) از این واقعه ناراحت شد و نسبت به پیامدهای آن در میان بنیاسرائیل نگران بود بنابراین از خداوند خواست که آنها را به زندگی برگرداند. درخواست او پذیرفته شد و مطابق آیه یاد شده خداوند آنها را به زندگی دنیا برگردانید8 به گونهای که طبق روایتی از امام علی(علیه السلام) 9، این عدّه به خانههای خود بازگشتند و مدتی زندگی کردند و صاحب فرزند شدند و پس از رسیدن اجلشان از دنیا رفتند.10
آیاتی از قرآن نیز، دلیل بر «رجعت به دنیا در آینده»است.
در آیه 83 سوره نمل میفرماید:
و یوم نحشر من کل ام? فوجاً? ؛?ممن یکذب بایاتنا فهم یوزعون
روزی که از هر امتی گروهی را بر میانگیزیم از آنها که آیات ما را تکذیب میکردند، پس آنها بازداشته میشوند.
در این آیه سخن از روزی است که در آن گروهی از مردم برانگیخته میشوند بنابراین اشاره به روزی غیر از روز قیامت دارد زیرا که در قیامت همه انسانها از اولین و آخرین محشور در تفسیر مجمع البیان نوشته است که براساس روایات بسیار از?میشوند. مرحوم طبرسی اهل بیت(علیه السلام) این آیه مربوطه به گروهی از شیعیان حضرت مهدی(علیه السلام) و نیز عدهای از دشمنان آن حضرت است که در دوران ظهور او به دنیا باز میگردند.11
در یکی از آن روایات آمده که از امام صادق(علیه السلام) دربارة این آیه سؤال شد؛ آن حضرت فرمود: مردم در مورد آن چه میگویند؟ راوی گفت: آنها میگویند: این آیه دربار? قیامت است. امام صادق(علیه السلام) فرمود:
«آیا خداوند در روز قیامت گروهی را بر میانگیزد و گروه دیگر را رها میکند؟! (اینگونه نیست) این آیه دربار? رجعت است. اما آیه قیامت این آیه است(که خداوند میفرماید): «و حشرنا هم فلم نغا در منهم احداً» (یعنی: آنان را برانگیختیم هیچ کس از آنها را وانگذاشتیم)».12
در آیه 95 سوره انبیاء آمده است:
و حرام علی قری?? ?اهلکناها أنّهم لایرجعون
ممتنع است- باز آمدن به دنیا – بر مردم شهری که آن را هلاک کردیم که آنها بر نمیگردند. این آیه نیز از مهم ترین دلیلهای رجعت است، زیرا در قیامت همه مردمان و از جمله اقوام هلاک شده به عذاب الهی برمی گردند. این حقیقت در روایات متعدد بیان گردیده است.
امام باقر و امام صادق(علیهما السلام) در تفسیر این آیه فرمودند:
«هر قریهای که خداوند اهل آن را با عذاب هلاک کرده است در رجعت باز نمیگردند. این آیه از بزرگترین دلائل رجعت است زیرا هیچ کس از مسلمانان منکر آن نیست که همه مردم در قیامت بازمی گردند چه کسی که هلاک شده و چه کسی که هلاک نشده است پس سخن خداوند(که فرموده) لایرجعون (= باز نمیگردند) مربوط به رجعت است اما در قیامت (هلاک شدگان به عذاب الهی هم) باز میگردند تا در آتش داخل شوند.»13
رجعت در ادعیه و زیارت
قابل ذکر است موضوع رجعت در دعاها و زیاراتی که از امامان معصوم(علیهم السلام) نقل شده نیز مطرح گردیده است. در زیارت جامعه کبیره که از امام هادی(علیه السلام) روایت شده میخوانیم.
«معترف بکم، مومن بایاتکم، مصدق برجعتکم، منتظر لامرکم14؛
(ای امامان و حجتهای خدا) من به شما (و امامت شما) اعتراف میکنیم و بازگشت شما را (به این دنیا) باور دارم و رجعت شما را تصدیق میکنم و امر شما را انتظار میکشم.»
در بعضی از زیارتهای مخصوص به حضرت مهدی(علیه السلام) از جمله زیارت آل یاسین نیز این موضوع با صراحت بیان گردیده است.
پی نوشت ها:
1. بحارالانوار، ج53 ص64
2.رسائل، ج1، ص 125
3.مفاتیح الجنان: آداب سرداب مقدس ، زیارت دوم صاحب الأمر(علیه السلام)
4. متواتر به روایاتی می گویند که تعداد روایت کنندگان آنها به قدری زیاد است که احتمال اجتماع آنها بر دروغ را غیر ممکن می سازد.
5.خادمی شیرازی، رجعت، ص 140
6 همان، ص 145.
7.بقره، 259.
8.ر. ک به تفسیر نمونه، ج1، صص 257-259.
9. بحارالانوار، ج53، ص 73 و 129.
10.آیات دیگری مانند بقره/259 و بقره /73 و بقره/243 نیز بر زنده شدن و بازگشتن به این دنیا دلالت دارد.
11. مجمع البیان، ذیل آیه 83 سوره نمل.
12. بحارالانوار، ج53، ص 51.
13. بحار الانوار، ج53 ، ص52، ح29.
14. مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.
طبقه بندی: مطالب،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : چهارشنبه 30 فروردین 1391 | نظرات ()
رجعت
یکی از حوادث مهم هنگام ظهور، موضوع رجعت و بازگشت نیکان و بدان به دنیاست که از جمله عقاید شیعه است و در آثار اسلامی از گذشته تا حال بحثهای فراوانی دربار? آن بیان گردیده است. در این بخش به اختصار درباره این موضوع میپردازیم و بحثهای تکمیلی را به کتابهای مستقل در این موضوع وا میگذاریم.
مفهوم رجعت
رجعت در لغت به معنی بازگشت است و در فرهنگ دینی مقصود از آن عبارتست از بازگشت حجّتهای الهی و امامان معصوم(علیهم السلام) و گروهی از مومنان خالص و کفار و منافقان به عالم دنیا یعنی ایشان به امر خداوند بار دیگر زنده میشوند و به دنیا برمی گردند و این دورنمایی از رستاخیز است که پیش از قیامت در همین عالم اتفاق میافتد.
فلسفه رجعت
امام باقر(علیه السلام) در ضمن روایتی که دربار? رجعت آمده است فرمودهاند:
«مومنان برمی گردند تا عزیز شوند و چشمان آنان روشن گردد و تبهکاران برمی گردند تا خداوند آنها را خوار کند.»1
درست است که جایگاه اصلی برای پاداش و کیفر انسانها، عالم آخرت است ولی خداوند اراده فرموده است که بخشی از اجر و کیفر آنها را در همین دنیا عملی کند.
هدف دیگر از رجعت برخورداری مومنان از سعادت یاری حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیان گردیده. این مهم در ضمن دعاها و نیز بیانات بعضی از علما مطرح شده است.
مرحوم سید مرتضی (متوفی436 ق) گفته است:
«همانا خداوند هنگام ظهور حضرت مهدی(علیه السلام) گروهی از شیعیان آن حضرت را که قبلاً از دنیا رفته اند برمی گرداند تا به ثواب یاری آن حضرت نائل شوند...».2
و در زیارت امام عصر در سرداب مقدس سامراء آمده است:
«مولای، فان ادرکنی الموت قبل ظهورک فانّی اتوسّل بک و با بائک الطاهرین الی الله تعالی و اسئله ان یصلی علی محمد و آل محمد و ان یجعل لی کرّ? فی ظهورک و رجع? فی ایامک لابلغ من طاعتک مرادی و اشفی من اعدائک فوأدی.3
اگر پیش از ظهور تو مرگ، مرا دریابد، به وسیله تو و پدران پاکت به خدای بزرگ متوسل میشوم و از او میخواهم که بر محمد و خاندان او درود بفرستد و برای من بازگشتی در ظهور تو و روزگار (دولت) تو قرار دهد تا به مقصود خود در زمینه اطاعت تو نائل شوم و سینه ام را از (خواری) دشمنانت شفا دهم.»
جایگاه رجعت در متون دینی
رجعت از عقاید مسلم شیعه است که پشتوانه آن دهها آیه قرآن و صدها روایت از پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) و ائمه معصومین(علیهم السلام) است.
محدث بزرگ مرحوم شیخ حرّ عاملی در کتاب خود «ایقاظ» میفرماید:?520 حدیث درباره رجعت نقل کرده است و مرحوم مجلسی
«اگر احادیث رجعت متواتر4 نباشد دیگر در هیچ موردی نمیتوان ادعای تواتر کرد.»5
گذشته از آیات و روایات فراوان، همه علمای شیعه بر این حقیقت اتفاق نظر دارند چنانکه مرحوم شیخ حرّ به این مطلب تصریح کرده و بلکه نبوت رجعت را از ضروریات مذهب شیعه دانسته?عاملی است.6
رجعت، در قرآن و روایات
در آیات متعددی از قرآن، آشکارا جریان بازگشت افرادی از مردگان به دنیا مطرح شده است و روایات زیادی از اهل بیت(علیه السلام) در تفسیر این آیات وارد شده است.
از نمونههای بسیار روشن رجعت و بازگشت به دنیا جریان عزیر است. او سپس از این که صد سال مرده بود، به اراد? الهی زنده شده و به دنیا بازگشت و سالیان زیادی زندگی کرد.7
خداوند در آیه 56 سوره بقره فرموده است:
؛?ثم بعثناکم من بعد موتکم لعلکم تشکرون?
آنگاه شما را پس از مرگتان برانگیختیم تا شاید سپاسگزار باشد.
این آیه در مورد هفتاد نفر از برگزیدگان قوم موسی(علیه السلام) است که همراه آن حضرت به کوه طور رفتند تا گفت و گوی موسی(علیه السلام) با خداوند را ببینند و گرفتن الواح از جانب خدا را شاهد باشند. وقتی گفت و گوی موسی(علیه السلام) را با خدا دیدند گفتند: «ای موسی ما به تو ایمان نمیآوریم مگر اینکه خداوند را آشکارا ببینیم»
موسی(علیه السلام) آنها را از این خواسته بی جا و غیرممکن باز داشت ولی آنها اصرار کردند و سرانجام به صاعقه الهی گرفتار شده و همگی مردند. موسی(علیه السلام) از این واقعه ناراحت شد و نسبت به پیامدهای آن در میان بنیاسرائیل نگران بود بنابراین از خداوند خواست که آنها را به زندگی برگرداند. درخواست او پذیرفته شد و مطابق آیه یاد شده خداوند آنها را به زندگی دنیا برگردانید8 به گونهای که طبق روایتی از امام علی(علیه السلام) 9، این عدّه به خانههای خود بازگشتند و مدتی زندگی کردند و صاحب فرزند شدند و پس از رسیدن اجلشان از دنیا رفتند.10
آیاتی از قرآن نیز، دلیل بر «رجعت به دنیا در آینده»است.
در آیه 83 سوره نمل میفرماید:
و یوم نحشر من کل ام? فوجاً? ؛?ممن یکذب بایاتنا فهم یوزعون
روزی که از هر امتی گروهی را بر میانگیزیم از آنها که آیات ما را تکذیب میکردند، پس آنها بازداشته میشوند.
در این آیه سخن از روزی است که در آن گروهی از مردم برانگیخته میشوند بنابراین اشاره به روزی غیر از روز قیامت دارد زیرا که در قیامت همه انسانها از اولین و آخرین محشور در تفسیر مجمع البیان نوشته است که براساس روایات بسیار از?میشوند. مرحوم طبرسی اهل بیت(علیه السلام) این آیه مربوطه به گروهی از شیعیان حضرت مهدی(علیه السلام) و نیز عدهای از دشمنان آن حضرت است که در دوران ظهور او به دنیا باز میگردند.11
در یکی از آن روایات آمده که از امام صادق(علیه السلام) دربارة این آیه سؤال شد؛ آن حضرت فرمود: مردم در مورد آن چه میگویند؟ راوی گفت: آنها میگویند: این آیه دربار? قیامت است. امام صادق(علیه السلام) فرمود:
«آیا خداوند در روز قیامت گروهی را بر میانگیزد و گروه دیگر را رها میکند؟! (اینگونه نیست) این آیه دربار? رجعت است. اما آیه قیامت این آیه است(که خداوند میفرماید): «و حشرنا هم فلم نغا در منهم احداً» (یعنی: آنان را برانگیختیم هیچ کس از آنها را وانگذاشتیم)».12
در آیه 95 سوره انبیاء آمده است:
و حرام علی قری?? ?اهلکناها أنّهم لایرجعون
ممتنع است- باز آمدن به دنیا – بر مردم شهری که آن را هلاک کردیم که آنها بر نمیگردند. این آیه نیز از مهم ترین دلیلهای رجعت است، زیرا در قیامت همه مردمان و از جمله اقوام هلاک شده به عذاب الهی برمی گردند. این حقیقت در روایات متعدد بیان گردیده است.
امام باقر و امام صادق(علیهما السلام) در تفسیر این آیه فرمودند:
«هر قریهای که خداوند اهل آن را با عذاب هلاک کرده است در رجعت باز نمیگردند. این آیه از بزرگترین دلائل رجعت است زیرا هیچ کس از مسلمانان منکر آن نیست که همه مردم در قیامت بازمی گردند چه کسی که هلاک شده و چه کسی که هلاک نشده است پس سخن خداوند(که فرموده) لایرجعون (= باز نمیگردند) مربوط به رجعت است اما در قیامت (هلاک شدگان به عذاب الهی هم) باز میگردند تا در آتش داخل شوند.»13
رجعت در ادعیه و زیارت
قابل ذکر است موضوع رجعت در دعاها و زیاراتی که از امامان معصوم(علیهم السلام) نقل شده نیز مطرح گردیده است. در زیارت جامعه کبیره که از امام هادی(علیه السلام) روایت شده میخوانیم.
«معترف بکم، مومن بایاتکم، مصدق برجعتکم، منتظر لامرکم14؛
(ای امامان و حجتهای خدا) من به شما (و امامت شما) اعتراف میکنیم و بازگشت شما را (به این دنیا) باور دارم و رجعت شما را تصدیق میکنم و امر شما را انتظار میکشم.»
در بعضی از زیارتهای مخصوص به حضرت مهدی(علیه السلام) از جمله زیارت آل یاسین نیز این موضوع با صراحت بیان گردیده است.
پی نوشت ها:
1. بحارالانوار، ج53 ص64
2.رسائل، ج1، ص 125
3.مفاتیح الجنان: آداب سرداب مقدس ، زیارت دوم صاحب الأمر(علیه السلام)
4. متواتر به روایاتی می گویند که تعداد روایت کنندگان آنها به قدری زیاد است که احتمال اجتماع آنها بر دروغ را غیر ممکن می سازد.
5.خادمی شیرازی، رجعت، ص 140
6 همان، ص 145.
7.بقره، 259.
8.ر. ک به تفسیر نمونه، ج1، صص 257-259.
9. بحارالانوار، ج53، ص 73 و 129.
10.آیات دیگری مانند بقره/259 و بقره /73 و بقره/243 نیز بر زنده شدن و بازگشتن به این دنیا دلالت دارد.
11. مجمع البیان، ذیل آیه 83 سوره نمل.
12. بحارالانوار، ج53، ص 51.
13. بحار الانوار، ج53 ، ص52، ح29.
14. مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.
طبقه بندی: مطالب،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : چهارشنبه 30 فروردین 1391 | نظرات ()
اشاره
آشنایی با اهلبیت و مخصوصا امام عصر علیهمالسلام حتی در کمترین سطح و پایه هم شور و شوق خاصی را در انسان به وجود میآورد تا آنجا که خرد میخواهد در هر مجلس و محفلی سخن از او به میان آورد و همگان را با سیره و سنت این خانواده آشنا کند .
این شور و شوق یکی از ویژگیهای انس با حضرت مهدی است و جز این هم نمیتوان انتظار داشت چه، وقتی مهر و عشق کسی بر دل نشست نمیشود از او سخن نگفت و وقتی از او گفتوگو کردی میشوی یک مبلغ موعودی .
در این مقاله تلاش شده که ضمن بررسی مهمترین بایستههای تبلیغی در حوزه مباحث مهدوی راهکارهایی نیز برای تعمیق و گسترش هر چه بیشتر این فعالیتها ارائه گردد:
1 . بایستههای عملی
در فرهنگ اسلامی کسی که نقش دعوت کننده (داعی) مردم را به عهده میگیرد، رسالت و مسئولیت سنگینی دارد و لازم است خود بیش از هر کس دیگر به آنچه مردم را به آن فرا میخواند پایبند باشد; زیرا سخن آنگاه بر دل مینشیند که از دل برآمده باشد و تنها سخنی از دل برمیآید که از مرحله ادای زبانی فراتر رفته و به عمق جان راه یافته باشد . روشن است که انسان تا چیزی را با همه وجود نپذیرد و در عمل بدان پایبند نباشد به عمق جانش راه نمییابد .
با توجه به آنچه گفته شد کسی که میخواهد جامعه پیرامون خود را به سوی امام زمان (علیه السلام) فراخواند و آنها را دعوت به توجه و انس و التفات بیشتر نسبتبه آن حضرت کند، قطعا باید خود بیش و پیش از دیگران با امام زمان (علیه السلام) رابطه معنوی برقرار کند و در زندگی فردی و اجتماعی خود یاد و نام آن حضرت را همواره درنظر داشته باشد .
افزون بر این، انس و ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) از جهت دیگری نیز برای مروجان و مبلغان فرهنگ مهدوی ضروری است و آن به دست آوردن پشتوانه لازم در فعالیت تبلیغی و ترویجی است . توضیح آنکه: به دلیل شرایط فرهنگی خاص حاکم بر برخی از محیطها فعالیت تبلیغی و ترویجی چندان ساده نیست و قطعا مسائل و مشکلاتی را به همراه خواهد داشت; از این رو اگر مروج و مبلغ این فرهنگ از ظرفیت و تحمل بالایی برخوردار نباشد چه بسا که پس از مدتی دچار یاس و دلسردی شود . در این شرایط تنها چیزی که میتواند ظرفیت و تحمل لازم را به فعالان در این حوزه ببخشد و پشتوانه لازم را برای آنها فراهم کند ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) است . در صورت وجود این ارتباط معنوی، ظرفیت و تحمل محدود ما در پیوند با ظرفیت و تحمل نامحدود آن امام وسعت و گسترش مییابد و به ما توان تحمل سختیها و مشکلات این راه را عطا میکند .
در اینجا ممکن است پرسیده شود: چگونه میتوان با امام مهدی (علیه السلام) رابطه معنوی برقرار کرد؟ در پاسخ باید گفت: این کار بسیار ساده است . البته به شرط آنکه از همان ابتدا به دنبال دستیافتن به جایگاههای بسیار بالایی چون تشرف خدمت آن حضرت نباشید، بلکه قدم به قدم و به تدریج این رابطه معنوی را گسترش داده و تعمیق بخشید .
نخستین قدمها برای ایجاد ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) میتواند با انجام یک یا چند مورد از کارهای زیر آغاز شود: خواندن دعای عهد در هر صبحگاه; عرض سلام خدمت آن حضرت در آغاز و پایان هر روز; خواندن زیارت آلیاسین یا دعای ندبه در هر روز جمعه; دعا برای سلامتی آن حضرت در مواقعی چون قنوت نماز و تعقیب نمازهای روزانه; خواندن نماز امام زمان; توسل به آن حضرت در مواقع سختی و مشکلات و ...
همانطور که گفته شد لازم نیست همه این کارها را به یکباره و همزمان آغاز کنید، یکی دو مورد از کارهای یاد شده را انتخاب و سعی کنید به طور مرتب و مستمر آن را انجام دهید و به تدریج کارهای دیگر را نیز به برنامه خود اضافه کنید .
گفتنی است که شما میتوانید با بهرهبرداری از کتاب راز و نیاز منتظران، که از سوی انتشارات موعود منتشر شده، بیش از پیش با دعاها، زیارتها، نمازها و صلوات و توسلات مرتبط با امام عصر (علیه السلام) آشنا شوید .
این نخستین قدم در راه ایجاد ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) است و قطعا با مواظبتبر انجام کارهایی که از آنها یاد شد، رفته رفته روح انتظار در شما زندهتر شده، پیوند معنوی شما با امام مهدی (علیه السلام) مستحکمتر میشود و با آن حضرت انس و الفتی بیشتر پیدا میکنید . اما پس از این مرحله باید تلاش نمایید که حضور امام عصر (علیه السلام) را بیش از پیش در زندگی فردی و اجتماعی خود احساس کنید . احساس حضور امام به این است که شما آن حضرت را شاهد و ناظر بر رفتار، گفتار و پندار خود بدانید و هر آنچه را که خشنودی امام زمان (علیه السلام) در آن است انجام دهید و از هر آنچه که موجب ناخشنودی آن امام میشود دوری گزینید . این حداقل وظیفهای است که ما در برابر حجتخدا داریم و آن حضرت نیز به صراحت انجام این وظیفه را به عهده همه ما گذاشتهاند:
هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما میشود، پیشه خود سازد و از هر آنچه که موجب خشم و ناخشنودی ما میگردد، دوری گزیند; زیرا فرمان ما به یکباره و ناگهانی فرا میرسد و در آن زمان توبه و بازگشتبرای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه کسی را از کیفر ما نجات نمیبخشد . (1)
قطعا اگر این وظیفه را به درستی و بهطور کامل انجام دهیم میتوانیم امیدوار باشیم که، براساس وعده امام صادق (علیه السلام)، خداوند ما را به عنوان یکی از یاوران امام مهدی (علیه السلام) بپذیرد:
هر کس دوست میدارد از یاران (حضرت) قائم باشد، باید منتظر باشد و پرهیزکاری و اخلاق نیکو پیشه کند، در حالی که منتظر است، پس چنانچه بمیرد و پس از مردنش قائم - که بر او درود باد - بهپا خیزد، پاداش او همچون پاداش کسی خواهد بود که آن حضرت را درک کرده است . پس کوشش کنید و در انتظار بمانید . گوار باد بر شما (این اجر) ای گروه مشمول رحمتخداوند! (2)
2 . بایستههای نظری
براساس روایات قطعی و تردیدناپذیری که از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده، بر هر مسلمانی واجب است که امام زمان خود را بشناسد . این موضوع از چنان اهمیتی برخوردار است که فرمودهاند:
کسی که بمیرد و امام زمان خود را نشناسد مانند کسی است که در عصر جاهلیت; (عصر گمراهی)، از دنیا رفته است . (3)
با توجه به این موضوع هر یک از ما وظیفه داریم که در حد توان، امام و حجت عصر خود; یعنی امام مهدی (علیه السلام) - که دوازدهمین امام از سلسله امامان شیعه و فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام) است - بشناسیم . قطعا به همان میزان که ما امام زمان (علیه السلام) را بشناسیم به همان میزان هم از تیرگی، تباهی و گمراهی عصر جاهلی دور و به روشنایی، سعادت و رستگاری نزدیک میشویم .
حال این پرسش مطرح میشود که امام مهدی (علیه السلام) را به چه روش و از طریق چه منابعی میتوان شناخت .
دو دیدگاه در شناخت امام زمان (علیه السلام)
شخصیت و ابعاد وجودی امام مهدی (علیه السلام) را از دیدگاههای مختلف میتوان مورد مطالعه و بررسی قرار داد که مهمترین آنها ®دیدگاه اعتقادی (کلامی) - تاریخی¯ و ®دیدگاه فرهنگی - اجتماعی¯ است . پیش از آنکه به بررسی هر یک از دیدگاهها بپردازیم، لازم استیادآوری کنیم که این دو دیدگاه، مکمل یکدیگرند و بدون شک نمیتوان بدون شناخت درست اعتقادی - تاریخی از امام مهدی (علیه السلام) به شناخت فرهنگی - اجتماعی از آن حضرت دستیافت .
1 . دیدگاه اعتقادی - تاریخی
در این دیدگاه به طور عمده دو بعد از ابعاد شخصیت و زندگانی امام مهدی (علیه السلام) مورد توجه قرار میگیرد: نخست این که آن حضرت، حجتخدا، تداوم بخش سلسله حجتهای الهی و دوازدهمین امام معصوم از تبار امامان معصوم شیعه (علیهم السلام) است که در حال حاضر در غیبتبه سر میبرند ; دوم اینکه ایشان شخصیتی است تاریخی که در مقطع زمانی معینی از پدر و مادر مشخصی به دنیا آمده، حوادث متعددی را پشتسر گذاشته، با انسانهای مختلفی درارتباط بوده و منشا رویدادها و تحولات مختلفی در عصر غیبت صغری بودهاند .
براین اساس در بیشتر کتابهایی که با دیدگاه اعتقادی - تاریخی به بررسی شخصیت و ابعاد وجودی امام مهدی (علیه السلام) پرداختهاند با سرفصلهای مشابهی روبرو میشویم که برخی از مهمترین آنها به قرار زیر است:
1 . لزوم وجود حجت الهی در هر عصر
2 . اثبات ولادت
3 . دلایل امامت
4 . ویژگیهای شخصی
5 . فلسفه غیبت
6 . نواب خاص
7 . راز طول عمر
8 . معجزات
9 . توقیعات (پیامها)
10 . نشانههای ظهور آن حضرت و ...
قطعا پرداختن به همه کتابهایی که از قرنها پیش تاکنون با دیدگاه یادشده به رشته تحریر درآمدهاند، در گنجایش این مقاله نیست، پس به ناچار به ذکر عناوین و نویسندگان برخی از مهمترین این کتابها - که در واقع مصادر اصلی فرهنگ مهدوی شیعی به شمار میآیند - به ترتیب تاریخ اشاره میکنیم .
شایان ذکر است که برخی از این کتابها در زمره مجموعه کتابهای حدیثی یا تاریخی شیعهاند که بخشی را به بررسی ابعاد اعتقادی و تاریخی فرهنگ مهدوی اختصاص دادهاند:
1 . الکافی، ابیجعفر محمد بن یعقوب کلینی (درگذشته به سال 328 یا 329 ق) ;
همانطور که میدانید کتاب الکافی جزء کتابهای چهارگانه (کتب اربعه) روایی شیعه است که در 8 جلد (عربی) به چاپ رسیده است .
این مجموعه 8 جلدی شامل سه بخش کلی اصول (جلد 1 و 2)، فروع (جلد 3 - 7) و روضه (جلد 8) میباشد که ®اصول کافی¯ دربردارنده روایات اعتقادی، ®فروع کافی¯ در بردارنده روایات فقهی و عبادی و ®روضه کافی¯ شامل، روایات اخلاقی است .
شایان ذکر است که جلد اول و دوم کتاب الکافی که مباحث اعتقادی را دربردارد، با عنوان اصول کافی در چهارجلد ترجمه شده و در دسترس همه علاقهمندان به معارف شیعی قرار گرفته است . (4)
بخش عمدهای از جلد اول (متن عربی) این کتاب (صص 554 - 168) با عنوان ®کتاب الحجه¯ به بیان دلایل وجود حجتخدا در عالم هستی، ویژگیهای امامان معصوم (علیهم السلام)، دلایل امامت هر یک از امامان شیعه و تاریخ زندگانی آنها اختصاص یافته است .
عزیزانی که علاقهمندند مباحثیادشده را از متن ترجمه شده جستوجو کنند میتوانند به جلد اول این کتاب (صص 395 - 236) و جلد دوم آن مراجعه کنند .
2 . کمال الدین و تمام النعمة، ابی جعفرمحمد بن علی بن الحسین معروف به ®ابن بابویه¯ و ®شیخ صدوق¯ (در گذشته به سال 381 ق):
چنانکه مرحوم شیخ صدوق در مقدمه این کتاب آورده است، امام مهدی (علیه السلام) در رؤیایی صادقه دستور تالیف کتاب یادشده را به ایشان دادهاند .
کتاب کمال الدین و تمام النعمة که یکی از مصادر منحصر به فرد موضوع مهدویتبه شمار میآید، مشتمل بر یک مقدمه و 58 باب است . در مقدمه به پاسخ برخی شبهات در مورد امام مهدی (علیه السلام) پرداخته شده و در ابواب کتاب موضوعات متنوعی مورد بررسی قرار گرفته است . برخی از موضوعاتی که در این ابواب بررسی شده به شرح زیر است: احوال کسانی که عمرهای طولانی داشتهاند; دلایل نیاز مردم به امام; روایاتی که از پیامبر (ص) و امامان معصوم (علیهم السلام) در مورد غیبت امام دوازدهم وارد شده است; میلاد امام مهدی (علیه السلام) ; کسانی که آن حضرت را دیدهاند; توقیعاتی که از امام مهدی (علیه السلام) رسیده است و ...
این کتاب نیز ترجمه شده و برای همگان قابل استفاده است . (5)
3 . کتاب الغیبة، ابن ابی زینب، محمد بن ابراهیم بن جعفر، معروف به نعمانی (از علمای قرن چهارم هجری قمری) ;
این کتاب یاد شده مشتمل بر یک مقدمه و 26 باب است . نویسنده در مقدمه نسبتا طولانی این کتاب، به بیان دلایل و انگیزه تالیف کتاب پرداخته ودر ابواب مختلف آن موضوعاتی چون ضرورت شناخت امام (علیه السلام) ; غیبت امام زمان (علیه السلام) ; ویژگیها و خصائل حضرت صاحب (علیه السلام) ; علائم پیش از ظهور; وضع شیعه هنگام قیام قائم (علیه السلام) و ... را بررسی کرده است .
کتاب الغیبة نیز ترجمه شده و به همراه متن عربی در اختیار اهل پژوهش قرار گرفته است . (6)
4 . الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، محمدبن محمدبن نعمان معروف به ®شیخ مفید¯ (درگذشته به سال 413 ق) .
این کتاب مجموعه کاملی از تاریخ زندگانی و شرح احوال و اوصاف امامان شیعه است که در یک مقدمه و 40 باب سامان یافته است . باب 35 تا 40 این کتاب به امام مهدی (علیه السلام) اختصاص یافته و در آنها موضوعاتی چون تاریخ ولادت; ادله امامت; معجزات و نشانههای ظهور آن امام بررسی شده است .
متن اصلی این کتاب نیز چون چند کتابی که پیش از این از آنها یاد شد، به همراه ترجمه فارسی به چاپ رسیده است . (7)
شایان ذکر است که شیخ مفید (رحمه ا...) رسالههای مستقلی نیز در باب غیبت امام عصر (علیه السلام) و پاسخ به سؤالات و شبهات مطرح در این زمینه دارند که از آن جمله است:
الرسالة فیالغیبة (8) (چهار رساله مستقل) و الفصول العشرة فیالغیبة (9) .
5 . کتاب الغیبة، ابیجعفر محمدبن الحسن الطوسی، معروف به ®شیخ طوسی¯ (درگذشته به سال 460 ق).
این کتاب که در مجموعه معارف مهدوی شیعه جایگاه خاص و قابل توجهی دارد، از دیرباز مورد توجه علما و اندیشمندان بوده و بسیاری از کسانی که در سدههای اخیر به تالیف کتاب در این زمینه پرداختهاند، از آن بهرهبرداری کردهاند .
چنانکه شیخ طوسی (ره) در مقدمه کتاب آورده است، ایشان این کتاب را برای بررسی مباحث مختلف مرتبط با غیبتحضرت صاحبالزمان (علیه السلام)، دلیل آغاز غیبت و علت استمرار آن و همچنین پاسخ به شبهات و سؤالاتی که در این زمینهها از سوی مخالفان مطرح میشده، به رشته تحریر درآوردهاند .
این کتاب نیز چون برخی دیگر از کتابهایی که از آنها یاد شد، ابتدا به مسئله امامت امام عصر (علیه السلام) در زمان غیبت و دلایل موجود در این زمینه و همچنین اثبات تولد آن حضرت پرداخته و با ذکر برخی از توقیعاتی که از سوی آن حضرت صادر شده، معرفی برخی از کسانی که در دوران غیبت صغری توفیق وکالت و نمایندگی از سوی امام مهدی (علیه السلام) را داشتهاند و همچنین بیان برخی نشانههای ظهور مباحثخود را به پایان برده است .
کتاب یاد شده نیز ترجمه شده و برای کسانی که توانایی استفاده از متن عربی را ندارند قابل استفاده است . (10)
6 . اعلام الوری باعلام الهدی (11) ، ابی علیالفضلبن الحسن الطبرسی معروف به ®امینالاسلام طبرسی¯ (548 - 468 ق). . این کتاب که در دو جلد به چاپ رسیده دربردارنده تاریخ زندگانی، دلایل و معجزات و فضائل و مناقب پیامبر گرامی اسلام (ص) و اهلبیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) است . در بخش پایانی کتاب یادشده مباحث مختلف مرتبط با امام دوازدهم شیعیان در ضمن پنج باب به شرح زیر بررسی شده است:
باب اول: نام، کنیه، لقب، محل تولد، نام مادر امام دوازدهم و کسانی که آن حضرت را دیدهاند; باب دوم: روایاتی که در زمینه امامت امام دوازدهم از پدران آن حضرت(علیه السلام) رسیده است; باب سوم: چگونگی استدلال به روایات برای اثبات امامت آن حضرت، دلایل و نشانههایی که در دوران غیبت صغری از آن حضرت آشکار شده و دلالتبر امامت ایشان میکنند، برخی از توقیعات (نامهها و پیامهایی) که از آن حضرت رسیده است، کسانی که آن حضرت را دیدهاند و یا وکیل ایشان بودهاند; باب چهارم: نشانههای سال و روز قیام قائم (علیه السلام)، سیره آن حضرت در زمان ظهور و خصال ظاهری آن حضرت; باب پنجم: پاسخ به شبهات و پرسشهایی که مخالفان مطرح میکنند .
7 . بحارالانوار الجامعةلدرر اخبارالائمة الاطهار(علیهم السلام)، محمدباقر مجلسی معروف به ®علامه مجلسی¯ (1111 - 1037 ق). .
این مجموعه: 110 جلدی، یکی از بزرگترین مجموعههای روایی شیعه به شمار میآید و دربردارنده روایات بسیاری در زمینههای مختلف اعتقادی، اخلاقی، فقهی، تاریخی و ... است . سه جلد از این کتاب; یعنی جلدهای 51 تا 53 با عنوان ®تاریخالحجة¯ به بررسی ابعاد مختلف زندگی امام عصر (علیه السلام)، از تولد تا غیبت و از غیبت تا ظهور اختصاص یافته و در آن بخش عمدهای از روایاتی که در هر یک از این زمینهها از پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین (علیهم السلام) نقل شده، جمعآوری گردیده است .
مجلدات یاد شده که دربردارنده مطالب جلد 13 از چاپهای قدیمی بحارالانوار استبه دفعات ترجمه شده و برای همه علاقهمندان قابل استفاده است . (12)
پینوشتها:
1 . محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج53، ص176، ح7 .
2 . محمدبن ابراهیم نعمانی، کتاب الغیبة، ص200، ح16 .
3 . محمدباقر مجلسی، همان، ج8، ص368 .
4 . مترجم این کتاب سیدجواد مصطفوی و ناشر آن دفتر نشر فرهنگ اهل بیت (علیهم السلام) است .
5 . متن کامل کتاب کمالالدین و تمامالنعمة توسط منصور پهلوان ترجمه و در سال 1380 از سوی سازمان چاپ و نشر دارالحدیث و در سال 1382 از سوی انتشارات مسجد مقدس جمکران در دو جلد به همراه متن عربی منتشر شده است .
6 . این کتاب توسط محمدجواد غفاری ترجمه و در سال 1376 از سوی نشر صدوق به همراه متن عربی منتشر شده است .
7 . این کتاب توسط سیدهاشم رسولی محلاتی و ترجمه از سوی انتشارات علمیه اسلامیه منتشر شده است .
8 . ر . ک: مصنفات الشیخ المفید، ج 7 .
9 . ر . ک: همان، ج 3 .
10 . این کتاب توسط شیخ محمد رازی ترجمه و با نام تحفه قدسی در علائم ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در سال 1350 از سوی انتشارات کتابفروشی اسلامیه منتشر شده است .
11 . ترجمه نام این کتاب این است: ®شناساندن پیشوایان هدایتبه مردمان¯
12 . جلد 13 بحارالانوار به دفعات ترجمه و منتشر شده است، که معروفترین آنها ترجمه آقای علی دوانی است که با نام مهدی موعود از سوی انتشارات دارالکتب الاسلامیه منتشر شده است .اخیرا هم این کتاب با ترجمه حسن بن محمد ولی ارومیهای از سوی انتشارات مسجد مقدس جمکران منتشر شده است .
طبقه بندی: دانلود،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | نظرات ()
آشنایی با اهلبیت و مخصوصا امام عصر علیهمالسلام حتی در کمترین سطح و پایه هم شور و شوق خاصی را در انسان به وجود میآورد تا آنجا که خرد میخواهد در هر مجلس و محفلی سخن از او به میان آورد و همگان را با سیره و سنت این خانواده آشنا کند .
این شور و شوق یکی از ویژگیهای انس با حضرت مهدی است و جز این هم نمیتوان انتظار داشت چه، وقتی مهر و عشق کسی بر دل نشست نمیشود از او سخن نگفت و وقتی از او گفتوگو کردی میشوی یک مبلغ موعودی .
در این مقاله تلاش شده که ضمن بررسی مهمترین بایستههای تبلیغی در حوزه مباحث مهدوی راهکارهایی نیز برای تعمیق و گسترش هر چه بیشتر این فعالیتها ارائه گردد:
1 . بایستههای عملی
در فرهنگ اسلامی کسی که نقش دعوت کننده (داعی) مردم را به عهده میگیرد، رسالت و مسئولیت سنگینی دارد و لازم است خود بیش از هر کس دیگر به آنچه مردم را به آن فرا میخواند پایبند باشد; زیرا سخن آنگاه بر دل مینشیند که از دل برآمده باشد و تنها سخنی از دل برمیآید که از مرحله ادای زبانی فراتر رفته و به عمق جان راه یافته باشد . روشن است که انسان تا چیزی را با همه وجود نپذیرد و در عمل بدان پایبند نباشد به عمق جانش راه نمییابد .
با توجه به آنچه گفته شد کسی که میخواهد جامعه پیرامون خود را به سوی امام زمان (علیه السلام) فراخواند و آنها را دعوت به توجه و انس و التفات بیشتر نسبتبه آن حضرت کند، قطعا باید خود بیش و پیش از دیگران با امام زمان (علیه السلام) رابطه معنوی برقرار کند و در زندگی فردی و اجتماعی خود یاد و نام آن حضرت را همواره درنظر داشته باشد .
افزون بر این، انس و ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) از جهت دیگری نیز برای مروجان و مبلغان فرهنگ مهدوی ضروری است و آن به دست آوردن پشتوانه لازم در فعالیت تبلیغی و ترویجی است . توضیح آنکه: به دلیل شرایط فرهنگی خاص حاکم بر برخی از محیطها فعالیت تبلیغی و ترویجی چندان ساده نیست و قطعا مسائل و مشکلاتی را به همراه خواهد داشت; از این رو اگر مروج و مبلغ این فرهنگ از ظرفیت و تحمل بالایی برخوردار نباشد چه بسا که پس از مدتی دچار یاس و دلسردی شود . در این شرایط تنها چیزی که میتواند ظرفیت و تحمل لازم را به فعالان در این حوزه ببخشد و پشتوانه لازم را برای آنها فراهم کند ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) است . در صورت وجود این ارتباط معنوی، ظرفیت و تحمل محدود ما در پیوند با ظرفیت و تحمل نامحدود آن امام وسعت و گسترش مییابد و به ما توان تحمل سختیها و مشکلات این راه را عطا میکند .
در اینجا ممکن است پرسیده شود: چگونه میتوان با امام مهدی (علیه السلام) رابطه معنوی برقرار کرد؟ در پاسخ باید گفت: این کار بسیار ساده است . البته به شرط آنکه از همان ابتدا به دنبال دستیافتن به جایگاههای بسیار بالایی چون تشرف خدمت آن حضرت نباشید، بلکه قدم به قدم و به تدریج این رابطه معنوی را گسترش داده و تعمیق بخشید .
نخستین قدمها برای ایجاد ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) میتواند با انجام یک یا چند مورد از کارهای زیر آغاز شود: خواندن دعای عهد در هر صبحگاه; عرض سلام خدمت آن حضرت در آغاز و پایان هر روز; خواندن زیارت آلیاسین یا دعای ندبه در هر روز جمعه; دعا برای سلامتی آن حضرت در مواقعی چون قنوت نماز و تعقیب نمازهای روزانه; خواندن نماز امام زمان; توسل به آن حضرت در مواقع سختی و مشکلات و ...
همانطور که گفته شد لازم نیست همه این کارها را به یکباره و همزمان آغاز کنید، یکی دو مورد از کارهای یاد شده را انتخاب و سعی کنید به طور مرتب و مستمر آن را انجام دهید و به تدریج کارهای دیگر را نیز به برنامه خود اضافه کنید .
گفتنی است که شما میتوانید با بهرهبرداری از کتاب راز و نیاز منتظران، که از سوی انتشارات موعود منتشر شده، بیش از پیش با دعاها، زیارتها، نمازها و صلوات و توسلات مرتبط با امام عصر (علیه السلام) آشنا شوید .
این نخستین قدم در راه ایجاد ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) است و قطعا با مواظبتبر انجام کارهایی که از آنها یاد شد، رفته رفته روح انتظار در شما زندهتر شده، پیوند معنوی شما با امام مهدی (علیه السلام) مستحکمتر میشود و با آن حضرت انس و الفتی بیشتر پیدا میکنید . اما پس از این مرحله باید تلاش نمایید که حضور امام عصر (علیه السلام) را بیش از پیش در زندگی فردی و اجتماعی خود احساس کنید . احساس حضور امام به این است که شما آن حضرت را شاهد و ناظر بر رفتار، گفتار و پندار خود بدانید و هر آنچه را که خشنودی امام زمان (علیه السلام) در آن است انجام دهید و از هر آنچه که موجب ناخشنودی آن امام میشود دوری گزینید . این حداقل وظیفهای است که ما در برابر حجتخدا داریم و آن حضرت نیز به صراحت انجام این وظیفه را به عهده همه ما گذاشتهاند:
هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما میشود، پیشه خود سازد و از هر آنچه که موجب خشم و ناخشنودی ما میگردد، دوری گزیند; زیرا فرمان ما به یکباره و ناگهانی فرا میرسد و در آن زمان توبه و بازگشتبرای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه کسی را از کیفر ما نجات نمیبخشد . (1)
قطعا اگر این وظیفه را به درستی و بهطور کامل انجام دهیم میتوانیم امیدوار باشیم که، براساس وعده امام صادق (علیه السلام)، خداوند ما را به عنوان یکی از یاوران امام مهدی (علیه السلام) بپذیرد:
هر کس دوست میدارد از یاران (حضرت) قائم باشد، باید منتظر باشد و پرهیزکاری و اخلاق نیکو پیشه کند، در حالی که منتظر است، پس چنانچه بمیرد و پس از مردنش قائم - که بر او درود باد - بهپا خیزد، پاداش او همچون پاداش کسی خواهد بود که آن حضرت را درک کرده است . پس کوشش کنید و در انتظار بمانید . گوار باد بر شما (این اجر) ای گروه مشمول رحمتخداوند! (2)
2 . بایستههای نظری
براساس روایات قطعی و تردیدناپذیری که از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده، بر هر مسلمانی واجب است که امام زمان خود را بشناسد . این موضوع از چنان اهمیتی برخوردار است که فرمودهاند:
کسی که بمیرد و امام زمان خود را نشناسد مانند کسی است که در عصر جاهلیت; (عصر گمراهی)، از دنیا رفته است . (3)
با توجه به این موضوع هر یک از ما وظیفه داریم که در حد توان، امام و حجت عصر خود; یعنی امام مهدی (علیه السلام) - که دوازدهمین امام از سلسله امامان شیعه و فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام) است - بشناسیم . قطعا به همان میزان که ما امام زمان (علیه السلام) را بشناسیم به همان میزان هم از تیرگی، تباهی و گمراهی عصر جاهلی دور و به روشنایی، سعادت و رستگاری نزدیک میشویم .
حال این پرسش مطرح میشود که امام مهدی (علیه السلام) را به چه روش و از طریق چه منابعی میتوان شناخت .
دو دیدگاه در شناخت امام زمان (علیه السلام)
شخصیت و ابعاد وجودی امام مهدی (علیه السلام) را از دیدگاههای مختلف میتوان مورد مطالعه و بررسی قرار داد که مهمترین آنها ®دیدگاه اعتقادی (کلامی) - تاریخی¯ و ®دیدگاه فرهنگی - اجتماعی¯ است . پیش از آنکه به بررسی هر یک از دیدگاهها بپردازیم، لازم استیادآوری کنیم که این دو دیدگاه، مکمل یکدیگرند و بدون شک نمیتوان بدون شناخت درست اعتقادی - تاریخی از امام مهدی (علیه السلام) به شناخت فرهنگی - اجتماعی از آن حضرت دستیافت .
1 . دیدگاه اعتقادی - تاریخی
در این دیدگاه به طور عمده دو بعد از ابعاد شخصیت و زندگانی امام مهدی (علیه السلام) مورد توجه قرار میگیرد: نخست این که آن حضرت، حجتخدا، تداوم بخش سلسله حجتهای الهی و دوازدهمین امام معصوم از تبار امامان معصوم شیعه (علیهم السلام) است که در حال حاضر در غیبتبه سر میبرند ; دوم اینکه ایشان شخصیتی است تاریخی که در مقطع زمانی معینی از پدر و مادر مشخصی به دنیا آمده، حوادث متعددی را پشتسر گذاشته، با انسانهای مختلفی درارتباط بوده و منشا رویدادها و تحولات مختلفی در عصر غیبت صغری بودهاند .
براین اساس در بیشتر کتابهایی که با دیدگاه اعتقادی - تاریخی به بررسی شخصیت و ابعاد وجودی امام مهدی (علیه السلام) پرداختهاند با سرفصلهای مشابهی روبرو میشویم که برخی از مهمترین آنها به قرار زیر است:
1 . لزوم وجود حجت الهی در هر عصر
2 . اثبات ولادت
3 . دلایل امامت
4 . ویژگیهای شخصی
5 . فلسفه غیبت
6 . نواب خاص
7 . راز طول عمر
8 . معجزات
9 . توقیعات (پیامها)
10 . نشانههای ظهور آن حضرت و ...
قطعا پرداختن به همه کتابهایی که از قرنها پیش تاکنون با دیدگاه یادشده به رشته تحریر درآمدهاند، در گنجایش این مقاله نیست، پس به ناچار به ذکر عناوین و نویسندگان برخی از مهمترین این کتابها - که در واقع مصادر اصلی فرهنگ مهدوی شیعی به شمار میآیند - به ترتیب تاریخ اشاره میکنیم .
شایان ذکر است که برخی از این کتابها در زمره مجموعه کتابهای حدیثی یا تاریخی شیعهاند که بخشی را به بررسی ابعاد اعتقادی و تاریخی فرهنگ مهدوی اختصاص دادهاند:
1 . الکافی، ابیجعفر محمد بن یعقوب کلینی (درگذشته به سال 328 یا 329 ق) ;
همانطور که میدانید کتاب الکافی جزء کتابهای چهارگانه (کتب اربعه) روایی شیعه است که در 8 جلد (عربی) به چاپ رسیده است .
این مجموعه 8 جلدی شامل سه بخش کلی اصول (جلد 1 و 2)، فروع (جلد 3 - 7) و روضه (جلد 8) میباشد که ®اصول کافی¯ دربردارنده روایات اعتقادی، ®فروع کافی¯ در بردارنده روایات فقهی و عبادی و ®روضه کافی¯ شامل، روایات اخلاقی است .
شایان ذکر است که جلد اول و دوم کتاب الکافی که مباحث اعتقادی را دربردارد، با عنوان اصول کافی در چهارجلد ترجمه شده و در دسترس همه علاقهمندان به معارف شیعی قرار گرفته است . (4)
بخش عمدهای از جلد اول (متن عربی) این کتاب (صص 554 - 168) با عنوان ®کتاب الحجه¯ به بیان دلایل وجود حجتخدا در عالم هستی، ویژگیهای امامان معصوم (علیهم السلام)، دلایل امامت هر یک از امامان شیعه و تاریخ زندگانی آنها اختصاص یافته است .
عزیزانی که علاقهمندند مباحثیادشده را از متن ترجمه شده جستوجو کنند میتوانند به جلد اول این کتاب (صص 395 - 236) و جلد دوم آن مراجعه کنند .
2 . کمال الدین و تمام النعمة، ابی جعفرمحمد بن علی بن الحسین معروف به ®ابن بابویه¯ و ®شیخ صدوق¯ (در گذشته به سال 381 ق):
چنانکه مرحوم شیخ صدوق در مقدمه این کتاب آورده است، امام مهدی (علیه السلام) در رؤیایی صادقه دستور تالیف کتاب یادشده را به ایشان دادهاند .
کتاب کمال الدین و تمام النعمة که یکی از مصادر منحصر به فرد موضوع مهدویتبه شمار میآید، مشتمل بر یک مقدمه و 58 باب است . در مقدمه به پاسخ برخی شبهات در مورد امام مهدی (علیه السلام) پرداخته شده و در ابواب کتاب موضوعات متنوعی مورد بررسی قرار گرفته است . برخی از موضوعاتی که در این ابواب بررسی شده به شرح زیر است: احوال کسانی که عمرهای طولانی داشتهاند; دلایل نیاز مردم به امام; روایاتی که از پیامبر (ص) و امامان معصوم (علیهم السلام) در مورد غیبت امام دوازدهم وارد شده است; میلاد امام مهدی (علیه السلام) ; کسانی که آن حضرت را دیدهاند; توقیعاتی که از امام مهدی (علیه السلام) رسیده است و ...
این کتاب نیز ترجمه شده و برای همگان قابل استفاده است . (5)
3 . کتاب الغیبة، ابن ابی زینب، محمد بن ابراهیم بن جعفر، معروف به نعمانی (از علمای قرن چهارم هجری قمری) ;
این کتاب یاد شده مشتمل بر یک مقدمه و 26 باب است . نویسنده در مقدمه نسبتا طولانی این کتاب، به بیان دلایل و انگیزه تالیف کتاب پرداخته ودر ابواب مختلف آن موضوعاتی چون ضرورت شناخت امام (علیه السلام) ; غیبت امام زمان (علیه السلام) ; ویژگیها و خصائل حضرت صاحب (علیه السلام) ; علائم پیش از ظهور; وضع شیعه هنگام قیام قائم (علیه السلام) و ... را بررسی کرده است .
کتاب الغیبة نیز ترجمه شده و به همراه متن عربی در اختیار اهل پژوهش قرار گرفته است . (6)
4 . الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، محمدبن محمدبن نعمان معروف به ®شیخ مفید¯ (درگذشته به سال 413 ق) .
این کتاب مجموعه کاملی از تاریخ زندگانی و شرح احوال و اوصاف امامان شیعه است که در یک مقدمه و 40 باب سامان یافته است . باب 35 تا 40 این کتاب به امام مهدی (علیه السلام) اختصاص یافته و در آنها موضوعاتی چون تاریخ ولادت; ادله امامت; معجزات و نشانههای ظهور آن امام بررسی شده است .
متن اصلی این کتاب نیز چون چند کتابی که پیش از این از آنها یاد شد، به همراه ترجمه فارسی به چاپ رسیده است . (7)
شایان ذکر است که شیخ مفید (رحمه ا...) رسالههای مستقلی نیز در باب غیبت امام عصر (علیه السلام) و پاسخ به سؤالات و شبهات مطرح در این زمینه دارند که از آن جمله است:
الرسالة فیالغیبة (8) (چهار رساله مستقل) و الفصول العشرة فیالغیبة (9) .
5 . کتاب الغیبة، ابیجعفر محمدبن الحسن الطوسی، معروف به ®شیخ طوسی¯ (درگذشته به سال 460 ق).
این کتاب که در مجموعه معارف مهدوی شیعه جایگاه خاص و قابل توجهی دارد، از دیرباز مورد توجه علما و اندیشمندان بوده و بسیاری از کسانی که در سدههای اخیر به تالیف کتاب در این زمینه پرداختهاند، از آن بهرهبرداری کردهاند .
چنانکه شیخ طوسی (ره) در مقدمه کتاب آورده است، ایشان این کتاب را برای بررسی مباحث مختلف مرتبط با غیبتحضرت صاحبالزمان (علیه السلام)، دلیل آغاز غیبت و علت استمرار آن و همچنین پاسخ به شبهات و سؤالاتی که در این زمینهها از سوی مخالفان مطرح میشده، به رشته تحریر درآوردهاند .
این کتاب نیز چون برخی دیگر از کتابهایی که از آنها یاد شد، ابتدا به مسئله امامت امام عصر (علیه السلام) در زمان غیبت و دلایل موجود در این زمینه و همچنین اثبات تولد آن حضرت پرداخته و با ذکر برخی از توقیعاتی که از سوی آن حضرت صادر شده، معرفی برخی از کسانی که در دوران غیبت صغری توفیق وکالت و نمایندگی از سوی امام مهدی (علیه السلام) را داشتهاند و همچنین بیان برخی نشانههای ظهور مباحثخود را به پایان برده است .
کتاب یاد شده نیز ترجمه شده و برای کسانی که توانایی استفاده از متن عربی را ندارند قابل استفاده است . (10)
6 . اعلام الوری باعلام الهدی (11) ، ابی علیالفضلبن الحسن الطبرسی معروف به ®امینالاسلام طبرسی¯ (548 - 468 ق). . این کتاب که در دو جلد به چاپ رسیده دربردارنده تاریخ زندگانی، دلایل و معجزات و فضائل و مناقب پیامبر گرامی اسلام (ص) و اهلبیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) است . در بخش پایانی کتاب یادشده مباحث مختلف مرتبط با امام دوازدهم شیعیان در ضمن پنج باب به شرح زیر بررسی شده است:
باب اول: نام، کنیه، لقب، محل تولد، نام مادر امام دوازدهم و کسانی که آن حضرت را دیدهاند; باب دوم: روایاتی که در زمینه امامت امام دوازدهم از پدران آن حضرت(علیه السلام) رسیده است; باب سوم: چگونگی استدلال به روایات برای اثبات امامت آن حضرت، دلایل و نشانههایی که در دوران غیبت صغری از آن حضرت آشکار شده و دلالتبر امامت ایشان میکنند، برخی از توقیعات (نامهها و پیامهایی) که از آن حضرت رسیده است، کسانی که آن حضرت را دیدهاند و یا وکیل ایشان بودهاند; باب چهارم: نشانههای سال و روز قیام قائم (علیه السلام)، سیره آن حضرت در زمان ظهور و خصال ظاهری آن حضرت; باب پنجم: پاسخ به شبهات و پرسشهایی که مخالفان مطرح میکنند .
7 . بحارالانوار الجامعةلدرر اخبارالائمة الاطهار(علیهم السلام)، محمدباقر مجلسی معروف به ®علامه مجلسی¯ (1111 - 1037 ق). .
این مجموعه: 110 جلدی، یکی از بزرگترین مجموعههای روایی شیعه به شمار میآید و دربردارنده روایات بسیاری در زمینههای مختلف اعتقادی، اخلاقی، فقهی، تاریخی و ... است . سه جلد از این کتاب; یعنی جلدهای 51 تا 53 با عنوان ®تاریخالحجة¯ به بررسی ابعاد مختلف زندگی امام عصر (علیه السلام)، از تولد تا غیبت و از غیبت تا ظهور اختصاص یافته و در آن بخش عمدهای از روایاتی که در هر یک از این زمینهها از پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین (علیهم السلام) نقل شده، جمعآوری گردیده است .
مجلدات یاد شده که دربردارنده مطالب جلد 13 از چاپهای قدیمی بحارالانوار استبه دفعات ترجمه شده و برای همه علاقهمندان قابل استفاده است . (12)
پینوشتها:
1 . محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج53، ص176، ح7 .
2 . محمدبن ابراهیم نعمانی، کتاب الغیبة، ص200، ح16 .
3 . محمدباقر مجلسی، همان، ج8، ص368 .
4 . مترجم این کتاب سیدجواد مصطفوی و ناشر آن دفتر نشر فرهنگ اهل بیت (علیهم السلام) است .
5 . متن کامل کتاب کمالالدین و تمامالنعمة توسط منصور پهلوان ترجمه و در سال 1380 از سوی سازمان چاپ و نشر دارالحدیث و در سال 1382 از سوی انتشارات مسجد مقدس جمکران در دو جلد به همراه متن عربی منتشر شده است .
6 . این کتاب توسط محمدجواد غفاری ترجمه و در سال 1376 از سوی نشر صدوق به همراه متن عربی منتشر شده است .
7 . این کتاب توسط سیدهاشم رسولی محلاتی و ترجمه از سوی انتشارات علمیه اسلامیه منتشر شده است .
8 . ر . ک: مصنفات الشیخ المفید، ج 7 .
9 . ر . ک: همان، ج 3 .
10 . این کتاب توسط شیخ محمد رازی ترجمه و با نام تحفه قدسی در علائم ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در سال 1350 از سوی انتشارات کتابفروشی اسلامیه منتشر شده است .
11 . ترجمه نام این کتاب این است: ®شناساندن پیشوایان هدایتبه مردمان¯
12 . جلد 13 بحارالانوار به دفعات ترجمه و منتشر شده است، که معروفترین آنها ترجمه آقای علی دوانی است که با نام مهدی موعود از سوی انتشارات دارالکتب الاسلامیه منتشر شده است .اخیرا هم این کتاب با ترجمه حسن بن محمد ولی ارومیهای از سوی انتشارات مسجد مقدس جمکران منتشر شده است .
طبقه بندی: دانلود،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | نظرات ()
دعای توسل _ گرافیکی _ برای گوشی های نوکیا سری 60 با سایز 144*176
برای گوشی های نوکیا سری 60 با سایز 144*176
حجم فایل:928 KB
برای گوشی های نوکیا سری 60 با سایز 144*176
حجم فایل:928 KB
فرمت فایل: jar
طبقه بندی: دانلود، نرم افزار،
ارسال توسط محمد جواد شعبانی | تاریخ : یکشنبه 13 فروردین 1391 | نظرات ()
حضرت امام صادق (علیه السلام) و نشانه های ظهور-2
دعای عهد برای گوشی های سونی اریکسون و نوکیا
تعاریف و جلوههای تازه مهدویت در جمهوری اسلامی
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران ظهور)
رجعت،چیستی،چرایی،جایگاه
بایدها و نبایدهای گفت و گو از فرهنگ مهدوی
دعای توسل برای گوشی های نوکیا
حضرت امام صادق (علیه السلام) و نشانه های ظهور-1
کتاب شیوه هاى یارى قائم آل محمد علیه السلام
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران غیبت)-2
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران غیبت)-1
قانون بهار
دعای امام زمان برای گوشی هایSony Ericsson و NOKIA
دانلود نرم افزار تا جمعه ظهور
چرا کارگردانان به مقولة آخرالزمان نمیپردازند؟
تصاویری در مورد امام حسن عسگری (ع)
زندگی نامه امام حسن عسگری (ع)
میلاد امام حسن عسگری (ع)
حضرت مهدی در کلام پیامبر
معاد و رجعت
دعای عهد برای گوشی های سونی اریکسون و نوکیا
تعاریف و جلوههای تازه مهدویت در جمهوری اسلامی
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران ظهور)
رجعت،چیستی،چرایی،جایگاه
بایدها و نبایدهای گفت و گو از فرهنگ مهدوی
دعای توسل برای گوشی های نوکیا
حضرت امام صادق (علیه السلام) و نشانه های ظهور-1
کتاب شیوه هاى یارى قائم آل محمد علیه السلام
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران غیبت)-2
فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران غیبت)-1
قانون بهار
دعای امام زمان برای گوشی هایSony Ericsson و NOKIA
دانلود نرم افزار تا جمعه ظهور
چرا کارگردانان به مقولة آخرالزمان نمیپردازند؟
تصاویری در مورد امام حسن عسگری (ع)
زندگی نامه امام حسن عسگری (ع)
میلاد امام حسن عسگری (ع)
حضرت مهدی در کلام پیامبر
معاد و رجعت